Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

.
billur bir kumsalın kızgın yastığında
teni empirme
dili yanardağ sesi çok davetkar
gamzesi olgun zerdali

Gündüzden kalma gölgelerin
Üstüne düştü gece
Sonra yıldızla karışık yağdı durdu yağmur
Üşüyenler oldu

Kadimliğini unuttu su

nasıl acıdığını gizlerdi ova yerde dikenli otlardan
güler gibi yapardı,anlardım kaybedince güzelliğini
bir çocuğun çevirdiği çembere
takılı kalırdı gözleri güya

geri çekildim sesimi kırarak dağ dağ dalga deniz
huzurunda şiir yoldum ellerim ki biraz tül telek biraz tel tülek

Sol yanım kumsal sağ yanım çiçeksiz yamaç

buz kesiyor ağustosta ödünç tutkularım

Geçip giden yılları bir bir geri çekiyorum.
Derdim tasam kuşkusuz bu değil.Merak işte,
Kaç ufku gücendirmişim,hangi yalıyı takmamışım…
En son dün’e ‘demin’ derken içimde dizginlenemeyen
Pişmanlıklar mı var?Bir adım sonrası yarın.
Rulet masası kaç bacaklı,kaça kaç pay eder zaman!

istersen
doğduğun yönü değiştiriver
çekiminde değil miyim
oradan vurur alnıma ışığın

Bir gün bile geçmeden
Başka hınzırlıkla ama hep
İçimdeki sessizliği ayartan…

/* GEÇİLİR DUYGULARIN SOKAĞINDAN
GÜNLERDEN AKŞAMÜSTÜDÜR...


Olgunlaşır...öyle değil midir

geçilir duyguların sokağından-günlerden aakşamüstüdür


Olgunlaşır...öyle değil midir
serpilir aşklar,oyuna koşan çocuklar
örneği,yüreklerde

kuşların çiçeklerini sakladığı gecedir bu şehir
bu şehir rüzgar ustasıdır, toz yontar sessizliklerden


hangi maviyi kendime alıştırmaya kalkışsam
binlerce bulut saldırıya geçer