Namık Ant Benson Şiirleri - Şair Namık A ...

Söndü bir yıldız bu akşam, karardı gönül şeb-i târ
Ergun Nuralp göçtü, kaldı sinede bin inkisâr

Ağabeydi; dağ gibiydi, ardımda duran siper
Şimdi rüzgâr esse ürker, yetim kalır her diyâr

Kırıldı bir ulu çınar bu bahâr-ı ömr içinde
Faruk Akın göçtü, kaldık biz yetîm-i gam içinde

Ağabeydi; sığınaktı rüzgâr esse gönlüme
Adı anıldıkça titrer kalbim hâlâ sinede

Göçtü bu fânî cihândan bir emîn yâr-ı vefâ
İbrahim Haluk idi adı, özü sabr u safâ

Ağabeydi; gölgesinde büyürdü gönlüm rahat
Şimdi sensiz her nefesim yüklü ah u ibtilâ

Gitti cihândan bir güneş, karardı rûzigâr,
Yetim kaldı vatan, sustu ufuklar, dağlar ağlar.

Bir ad idi umut diye çağrılan her seherde,
Şimdi o adla titrer taş, toprak, deniz, diyar.

Bir akşamüstü düştün aklıma,
Güneş bile vazgeçti batmaktan.
Adını anmadım, yetti bana
Sessizce içimde kanmaktan.

Sevdim seni, bilmezsin belki,

Anılarda sen kaldın, ben gecede,
Zaman durur adın düşer hecede.
Bir gülüşün yeter bütün ömrüme,
Kalbim hâlâ sen diye atar içimde.

Bir bakışın saklı eski aynada,

Cemâlin düşmüş gönül mülküme,
Bir nazarınla viran olur akıl sarayım.
Göründü hüsnün bir anlık hayâl misali,
O an yazıldı kader defterine sevdayım.

Saçların gecedir, zülfün esir alır beni,

Aşkınla yandı bu dil, cihân oldı harâb
Bir katre varlığım kaldı, ol dahi sana hitâb

Sevdâ sandım gönlümde bir hayâl-i sûret imiş
Perde ref‘ olunca bildim, cemâl-i Hak kitâb

Rütbe giydin, yük de giydin bil ki artık omzunda
Sözün asker, susuşun da yazılır her anında

Merhametle adım attın, lâkin adâlet gerek
Bir tereddüt bin yüreği incitir saf yanında

Bir tahta parçası değildir uzanan denize,
Bir çağın nabzıdır Boğaz’a değen.
Nice ayak bastı buraya,
Nice yürek ayrılıkla, umutla titredi.

Sabahın ilk ışığında