Namık Ant Benson Şiirleri - Şair Namık A ...

Adını sordum, gecenin içinden
Gözlerin sustu, cevap vermedin
Bedenin satılık dediler ama
Kalbini kimse ölçüp biçmedi

Bu şehir seni yanlış okumuş hep

Adın düştü dile dile
Döner canım bile bile
Benlik gitti, sen kalınca
Yandım aşkın ile ile

Allah… Allah…

Söndü bir yıldız bu akşam, karardı gönül şeb-i târ
Ergun Nuralp göçtü, kaldı sinede bin inkisâr

Ağabeydi; dağ gibiydi, ardımda duran siper
Şimdi rüzgâr esse ürker, yetim kalır her diyâr

Kırıldı bir ulu çınar bu bahâr-ı ömr içinde
Faruk Akın göçtü, kaldık biz yetîm-i gam içinde

Ağabeydi; sığınaktı rüzgâr esse gönlüme
Adı anıldıkça titrer kalbim hâlâ sinede

Göçtü bu fânî cihândan bir emîn yâr-ı vefâ
İbrahim Haluk idi adı, özü sabr u safâ

Ağabeydi; gölgesinde büyürdü gönlüm rahat
Şimdi sensiz her nefesim yüklü ah u ibtilâ

Gitti cihândan bir güneş, karardı rûzigâr,
Yetim kaldı vatan, sustu ufuklar, dağlar ağlar.

Bir ad idi umut diye çağrılan her seherde,
Şimdi o adla titrer taş, toprak, deniz, diyar.

Anılarda sen kaldın, ben gecede,
Zaman durur adın düşer hecede.
Bir gülüşün yeter bütün ömrüme,
Kalbim hâlâ sen diye atar içimde.

Bir bakışın saklı eski aynada,

Cemâlin düşmüş gönül mülküme,
Bir nazarınla viran olur akıl sarayım.
Göründü hüsnün bir anlık hayâl misali,
O an yazıldı kader defterine sevdayım.

Saçların gecedir, zülfün esir alır beni,

Rakı sert içilir
Vicdan şişede bekler
Herkes dürüst bu masada
Hesap gelince titrer

Sevda dillerde bol bol

Aşkınla yandı bu dil, cihân oldı harâb
Bir katre varlığım kaldı, ol dahi sana hitâb

Sevdâ sandım gönlümde bir hayâl-i sûret imiş
Perde ref‘ olunca bildim, cemâl-i Hak kitâb