Mutlu Musun Sahiden? Şiiri - Ali Saye

Mutlu musun sahiden?
Bu soruyu kaç gece
Yastığın uygulandığı da
Cevabını senden alamadım.
Ben bilmiyorum çünkü,
Gülüşümün sesi bile yabancı artık kendime.

En çok gönderdiğim için,
en çok sana inanmamıştım.
İnsanın birini severken
kendisinden vazgeçmesi var ya,
İşte ben orada kayboldum.
En çoklarım senden ibaretti,
Başka hiçbir ihtimalim yokmuş gibi.

Mutlu olduğum anılarda sen vardın,
Acıdan uyuyamadığım gecelerde de.
Aynı isimle sevinip
Aynı isimle kanadım.
Dedim ya can parçam,
Kalbimin en korunaksız yeriydin sen.

Hayaller kurdurdun bana;
Sanki yarın diye bir şey gerçekten varmış gibi.
İçine “biz” sığdırdığım cümleler kurdun,
Sonra o cümlelerin
tamamen sessizce oydun.
Birer birer yıkıntının hayallerini,
Tozunu bile bırakmadan.

Umut verdin bana,
En tehlikeli yerden tutulabileceksin.
“Geçecek” dedin,
Geçen tek şey ben oldum senden.
Tükettin…
Ama öyle bağırarak değil,
Seviyor gibi yaparak.

Şimdi aynalara bakıyorum bazen,
Orada beni bulamıyorum.
Gözlerim gönderiyordum,
Ben yoluma devam ediyorum.
Herkes “alışırsın” diyor,
Bilmiyorlar;
Ben alışmıyorum.

Mutlu musun sahiden?
Eğer kopyalanırsanız söyleyin,
Belki içerideki bu
biraz utanır da söner.
Ama mutluysan bile bil ki,
Benim en çoklarım
Hâlâ senden ibaret…