Mustafa Yılmaz 4 Şiirleri - Şair Mustafa ...

Ruhsal bir bedenin kendisiyle düşüncelerde köşe kapmaca oyunuydu…
Dünlerini kaybetmiş, düşünce çırpınışlarını yarınlara sarkacak endişeli düşünceleriydi bu kumsaldaki kadınla içsel konuşmalar…

Aslında tüm bunların kökeninde yarınsızlık veya yarınlarda karşılaşılacak çapraşık veya karmaşık yaşam kesitlerinde çaresiz kalma düşüncelerindeki yetiksizlik korkusuydu belki de…
Geçmişin üstüme yığdığı korkak endişelerin birikmiş haliydi bunların tümü…
“ben seni merak ediyorum” cümlesinin belki de şarkıda yüklenmiş olmasıydı asıl bezmişliğin nefes almalara yüklediği zorluklardı tüm bu günkü ruhsal berbatlığımın aylak düşünceleriydi nefes almalarıma yansıyan…

Odana dolmak vardı

BELKİ BİR IŞIK,

BELKİ BİR RÜZGÂR,

Adına umutsuz mektuplar yazılan sevgiler vardır…
Bir de kitaplarda sayfalar dolusu tekrarları ile sevmiştim seni cümleleri, çoğunda ise sevgiliye ulaştırılamayan mektuplar vardır, yazanın canını her daim yakan, sonra ulaştırılamayan cümleler vardır sevgili adına, dilinde dolanıp durur çareler aranır ulaştırabilmek için ama ya sevgi kayıptır adresi bilinmez veya nete yazamazsın onur hakkımdır diye, sonra ucu sigaralarla yakılmış dolu dolu hâlâ severim seni diyerek…

Velhasıl aklından düşmeyen cümleler vardır ona ulaşmasını isteğin ama yaşam bu çok düşüncemiz gerçek olamaz, kimisi terk etmiştir seni düşlerinden, kimine de azalmayan kinlerin vardır elin tek satır yazmaya yetmez ama içinde bulantılar oluşur ona dahil düşüncelerle ama onurun duraklatır seni ona ulaşma çabalarında.
Ve gün gelir yapamadıklarınla dolanır durursun gariplikler zamanlarında, en fazladan kendine kızarsın, nasıl bir düşmen hislerdir diye…
Velhasıl adına ulaştırılamayan düşüncelerle dolanır durursun hayatın kalan kısmına…

Önce suskun kalmayı yeğledim... Sonra bulutlandım... Sonra yağmur olmak istedim....

Ve kayboldum bulutların arasında...

Sonsuzluktan kalan bir beklentiydi sanki...
Yılların ardından kayboluşluğumu getirdi,

Yarınlara ertelediklerimizle, dünlerde yaşadıklarımız nefes aldığımız tüm zamanlarda eşleşmedi, eşleşmeyecek belki de…
Dün sevgili, dünlerde birbirimizin tüm düşlerinde eşleştikçe yarınlara saklayamadığımız düşüncede yaşayacaklarımızı ekleyemedik birbirine…

Dünler sevgili, dünler saklardı umutlarımızın bütününü…
Umutlarımızda el ele tutuşlarımız vardı, umutlarımızın içinde hasret yoktu, kahır, azap, yapılmamış hesaplarımız yoktu.
Senli gelecek, bir ömre sığdıramaz kurduğumuz düşlerde bütünüyle göz göze bakışlarımız vardı…

Kendi nefesimdeyim…Tüm düşüncelerini kilitlemiş tek bir istekle yaşama sarılmak...
Gecenin sonuna doğru bir zaman ve odanın ışıklı bir koltuğunda oturuyorum…
Az önce geldim bu konaklama yerine…
Pencereden, denizin kıvrık kıpırtılarına takıldı gözüm.
Elinde ev usulü yapılmış sıcak bir çay…
Demliği üzerinde bir çaydanlıktan dedi görevli genç…

O aşkın son yılları galiba bu son beşlik yıl…
Kaç beş yılının üzerine bağlama çizgisi attım ki, bu kaç bağlı beş yıl?
Veya kaçıncı beş yılın sonuncu yılının son ay günleri ve ben hâlâ bu bağdaki günleri hesap etmeye çalışıyorum?
Ama bitti bu bağlanan sonuncu beş yılı da ve ben hâlâ bu bağlı yılların arasında çırpındıkça, bu akşam kendime itirafım oldu…

Yasansa da, yaşanmadan geçse de, bu bağlı beş yıllara sığmış aşk, bitti…

Oyunun kuralıydı bu…

Sana varmak…
Sana yetişmek…
Sana sen gibi yakın olmak ama bir hayâl bile değil,
sanki uzaktasın,

Yine o şehrin ışıkları patlıyor göz diplerimde, yine arayış, yine uzun süren hasretin belki de en son saatlerindeyim…
Yalpalıyorum, belki de yürüme üşengeçliği, basıp geçiyor seni arama düşüncelerimin üstüne.
Can sıkıntısı had safhada. Ve yanar söner ışıkların davetkâr çağrışları beynimde yankılanıyor…

Yine o bendeki sana ait korkuların telaşlı savruluşları beynimde. Ve o çocuk sesi kıvrılıyor beynimde. Adeta perişanlık başlangıcı içimde dalgalanıyor. Ve koyu bir kayboluş isteği bu alaca pembelik düşlerin arasında koyu siyah bir bant oluşuyor görmek istediğim ama aramadığım düşüncelerin üstünde…
Ve sen sevgili, olup olacak tek güvendiğim sestin sen. Ve uğulduyor sesin beynimde yankılanırken…

Acılarım, katre katre artıyor geceleri senin yokluğunla...
Bir varmış bir de yokmuş masallarında buluyorum kendimi...
Hangi şarkıyı dinlesem yağmur bulutları dolaşıyor başım üstünde...
Hangi şiirimde sen yoksun ki, sinsi sinsi okuduğumda...
Bir bulut olsaydın dökülür giderdin, hangi düş olsaydın uyanır biterdin...
Bir masal olsaydın dinleye dinleye son nefesime ulaşırdın...