Mustafa Yılmaz 4 Şiirleri - Şair Mustafa ...

Örtülmüş bir gece yarısı zamanı…
Gökyüzü aynı gökyüzü…
Berrak ve kısım kısım bulut yığınları…

Gece yarısın yakın bir zaman ve bulutlar hiç görmediğim bir açık grilikte…

Sadece yutkunurum ağlamamak için…
Yarılmış topraklarla tarif edecekler bizi…

Sadece durduğum ve hayatımın yeni akışını durdurduğum an bu…

Ne zaman gözlerimden yaş akmaya çalışsa, ne zaman içim burkulsa, bir yerlerde bir şeylere canım sıkılsa, ıslanmak ister gözlerim…

Bir İstanbul vardı, bir sen, bir de ben...
Bütün ışıklar yanardı ve perdesi açık pencereler vardı…
Karanlıklara gömdüğüm bir ben ki, ateş böceklerinden aydınlanan...
Kara bir yüz yapışmış bedenime bir sen kokunla ki ne manolya ne de sümbül kokusunu anımsatan...
Karanlıkların gözcüsüydü gözlerim ki artık çok geç uyu dediğim...
Bir ben...

Bende insanca yaşamak istiyorum dedi...

ADAM GİBİ,

ADAMLAŞMAK GİBİ,

Yine bir yerlerden bir şarkının sözleri geliyor kulağıma,
karanlıkta bir yerlerde bir yıldız parlıyor,
yakamozlar ışıltı cümbüşünde,
ve yine sen varsın, sanki yanımda…

Bitmiyorsun, tükenmiyorsun alaca karanlığımda,

Sana yağmuru sakladım;
tül perdenin arkasından bakıyorum camdan.
ıslanışın yürek yırtılması,
ve sen kuru saçlı kız… Dağılmışsın!

Uzak kent rüzgarları enseni soğutmuş,

Seni bulduğumda ruhumdaki bütün isyanlar azmış haldeydi…
Kahredici huzursuzluk bütün benliğimi sarmıştı… Sakinleşmek için başımı yaslayacağım bir omuz için belki de son çırpınışlarımdı…

Sakinleşmek sanki bütün geçmişin uğraşları altında ezilmenin verdiği bir iç fırtınaydı…

Bir zavallılıktan kurtulmak için verilen bir uğraştı belki de seni tanıdığım zamandaki bedensel yorgunluğumdu…

Sen gitme;
bende, ben de kal,
uzak bir ihtimal olmayı,
sindirebildin mi içine?

Buğulu gözlerin karanlıkta kalan oldu,

Bana bir şey olursa,
üzülür müsün diyen kadın...

Ben onu çok sevdim...

O

Dün 14 şubattı,ne anlamı var deme;
Güneş,yeni,yeni ısıtıyordu camların ardındaki perdeyi.
Uzun,uzun baka kaldım,ellerindeki güllerle koşuşan insanlara,
Dudaklarımı sıkarak bir yumruk attım boş duvara
Sıkkındı içimde bir şeyler,dudağımın içini ısırdım,
Canım yandı, umarsızdım bakışlarımla dışa.