Sinsidir tüm şer düzenler
İnsanı kalbinden eden, ruhundan vazgeçiren bedbinlikler
Umutsuz koyan, acziyete salan, takkikten uzaklaştıran ve yıldıran nefisler
İradem için zafiyet zerkeden, imanıma göz diken, mukaddasıma saldıran nefesler
Kime ne söylenir
Akıl sahibi değil mi, tercihler mi kabahatlidir
Sosyal devinimler hangi saik indir, kader çaresizlik içindedir
Peki, irade sahibine ne söylenecektir, nefs adına telakkiler bitecek midir?
İmtihan kul içindir
Ne zaman hüzünlensem
Sessizliğe çekilip
düşünmek için nefeslensem
Ruhun
Bizar kalıyor nefesler, o zaman kimsesizler, bir gariplik içindedirler
Kime inanıp teslimiyeti ve sadakati sual edecekler, tahkik etmeden itaat mi gösterecekler
Her vakit bir azınlık acısı var sinemde, depreşen feryadım figan etse de, elhak bilmeyecekler
Teşebbüs hürriyeti deniyor, o takati an be an kesiliyor, müreffeh bir ömür için gülmeyecekler
Ayaklarım bağlı sanki
İçinden çıkılmaz bir ızdırabın derdindeyim
İçimi sızlatan müşkili çözmeye kudretim elvermiyor
Boğazım kuruyor, dilim lal oluyor, gözler kararmaktan başka işe yaramıyor
Ne yol biter ve nedense hal ruhun ekseninden esin bekler
Vicdan sessizliğinde seyreder, kalbin dirliğinden aşkı diler
Hissiyat bin bir rengin ihtişamıyla resimler çizer hazzı ister
Arz insan için tanzim edilen en kutsi değer, aşksız nefesler
Ne kadar hazin ki
Sende vefasız bir yolcusun,
Solgun kalbim feryat ederken, nefesim tükenirken.
Bir evlada demeden,
Gitmelerin seyrinde demlenirken,
Uzaklardan seni nazar ediyorum
Görüyorum ki dumanın yükseliyor
Enginler senden çok aman diliyor
Lakin sen acını kim anlıyor gidiyor
Yüreğim derinliğinde bir sızım var
Sönmeyen günlerin sevdasıyla bir sefere çıktım
Ne kadar yorgunluğum ve yıllara sari solgunluğum varsa, gerilerde bıraktım
Bin bir umutla ruhuma ibreti nazarla aktım, asırlardır dile gelen aşkı bir bir yokladım
Semaya baktım, esinle tanıştım ve yüreğimin sayfalarını sürurla yeniden araladım
Evet, yine sessiz yürüyüş başladı
Arkamda kim vardı, hüzün yine bambaşkaydı
Hicran ruhumu sardı, işte o an bizarlık halsizlikte zamandı
Tutunduğun dal ve kal kalbimde niçin hazandı, gittiğim yol öte için kalandı
Ey aklım neden ihsandan azatsın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!