Yar...
Biliyorum
Derdi gamına
Ortak olamam
Seni senden
Kopartanı bulamam
Çile gönlümü ihya eden, bir ah çektirmeden sürura erdiren ferdir
Nefes niye müddetlidir, sorarım imtihanın o sırrında neler gizlidir
Vakit elbette ki sahibinindir kalbim niçin uzlete çekilmeyi ar bilir
Mana vecdinde dirilmek, hakikatin hasretiyle nefeslenmek ilimdir
Bir
Başıma yalnızım
Kendi halinden habersiz canım
Hali
Anlayan buharlaşan
Yar...
Durmadan yazarsın
Bir sır olup derdi gamını anlatmazsın
Sanki bir çağlayan, sicim gibi yağan, doluya tululan cansın
Yalnızlığın hicranıyla, hüznün kuşatmasıyla, gözlerin bırakmasıyla anlaşılırsın
Neden gülerken, tebessüm ederken, iyilik için beklerken hiç kederlenmez ve alınmazsın
Vaktin sualiyle başbaşaydım
Her lahzasında yalnızlığın prangasında çırpınan candım
Neyi düşünsem, korkuları yenmek için tereddüt etmesem,kalbimi dinlesem hicrandım
İçimi dağlayan bir hançeriyle ıstırabıyla, sukuta mecburbırakan narıyla naçardım, el açıp ruhumun sahibine anlattım
Çünki en yakınımdı, çilem aşikardı
Her gün uyanırken üzerimden atamadığım yorgunluğum inanıyorum ki artık beni terk etmeyecek, izlerimin takipçisi olarak halime hükmedecek.
Yaşadığım hayatın açmazlarına teslim olmuş bir ürpertiyle onunla birlikte yaşmaya alışıyordum çaresizliğin yüklediği adımlarla.
Nereye baksam güne anlam kazandıran güneş olmasına rağmen, ellerimi açtığım semadan damlalar düşmesini anlarken, hakları gasp edilmiş bir kimliğin hercümerçliğinde hayıflanmam ne kadar çare olacaktı ki.
İnsan hangi lisanı konuşursa konuşsun
Yeterki niyeti, samimiyet ve insaniyet adına kanaatını sunsun
Hayata ve vakıalara müsbet nazar ederek, ibretin ve irfanın vecdinden olsun
Her ecir vuslatın ramından bir adımdır, kalp ve ruh adına en ülfetlikazanımdır, nefretten korksun
İnsanın hak ve hürriyeti için çalışmak
Hayatı yırtarak ellerin açılması
Bir haykırış için melalin akması
Çare için heveslerden geçilmesi
Murat için sinenin afişe edilmesi
Bir kelam edebilmek için gayret
Ne söylense
Akıl ve sırra erişmek için umutla beklense
Her lahzanın şevkiyle gönül ihsanı dile gelse ve hasredilse
Hiç kimseye buğuz edilmeden, halin dilinden aşkın firkatiyle bir yol görünse
İnsan ihsandır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!