Nedendir bilinmez gelecek an
Kalp ikliminde mukadder olacak çetrefilli zaman
Bilemem ki hevesler ruhumda vazgeçilmez hicran ve hazan
Dillere pelesenk oluyor her an
Vazgeçilemiyor kuvvet dengesinde hali perişan
Beşer
Akıl ve bilgiye muhtaçtır
Adap ve edebe ihtiyaçlı
Bulunan inhisardır
Muaşeret eğitimin
Alması gereken candır,
Metin olmak için çalışacağım
Ruhumun ve kalbimin farkına vasıl olmadan nasıl yaşayacağım
Hangi edep ile saiklarini bulacağım, hiçbir korku ve kuşkuya sığınmayacağım
Bedelsiz ne var, hesap hangi bahar için ruhumun serencamını aralar, kime soracağım
Anlaşılır
Olmayı niye diler
Melali canım, dinmeyendir yaşım
Can
İçinde saklı olandır
Vuslatın iştiyakından arî nefesten kalan harı
Garip bir handa geceleyen canı, aşka hoyratça bakan bühtanı
Küskün sokaklarda sabahlayan hicranı, eleme yaslanan hüzzamı ve insanı
Nevi şahsına münhasır hezeyan saçan, hakikatin rahlesinden uzaklaşan âdemi canı
Henüz zanlı olmadan mahkûm ettiniz
Düşüncenin şümulünden bihaber olarak sınıflara böldünüz
Kalplerden muhabbetin ülfetini sildiniz, hiç yetinmediniz ruhu köleleştirdiniz
Teraneler içinde, zorbalık eşkâlinizde, müddeti nefesin kadri bilinmeyince edepsizce
Ruhumun dinmeyen figanıydı
Ne kadar sabretsem, kanaat etmek için kalbi inşiraha meyletsem
Sineme nüfus eden hüzünle sessizce nefeslensem, dolan gözlerimi gizlesem
Kimseye yük olmadan, nefesinde kem gözle anılmadan, muhabbet vecdine kansam
Biliyor musun senden arta kalan anlar
Her nedense geçmez oldu şu zamanlar
Değişir oldu meraklar halde saklananlar
Yavaşladı birden o çok hızlı akan kanlar
Öyleydin sanki sen hoş bir mefkûreydin
Belki de ben seni hakkıyla anlayamadım
Ruhunun bizarlığında hiç soluklanmadım, yıllardır kayıpları yaşadım
Sen, feda olmayı anbean yaşayarak kalbi dirliğime sessizce gül-i nihal bıraktın
Ben ise hoyrattım, nefes nefese emellerim için yaşadım, ne söylediğini hiç anlamadım
Ne efganeme dokun, ne gönlün lahzasında bizar olan aşka nazar etmesin kokum
Canandır ki hasreti didarımda yaşadığım ne müthiş korkum,dokunsam neyudum
Yol tarifsiz, akıl takihsiz, idrakim eşiklerde muhtaçlığa bakar doyurmadı sokum
Ne tedrisata ram oldu, ne ilmin vuzuhunda sevdaya vasıl oldu, vuslat mı korkum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!