Bilemezdim suskunluğun hicranını
Kalbi hıçkırıklar eşliğinde serdettiğin hüznün çığlığını
Ruhumda yaşadığım daralmaların girdabında dalgalar misali açlığını
Nazarınla anlatıyordun her şeyi
Lakin halinin derinliğini anlamak bu kadar kifayetlimi
Düşündükçe boynum bükülür...
Hasret bin hüzün ile sinemde süzülür,bilmem ki gülmek ne vakit bahtım içindir
Dil söyler, kalbim tastikler, gönlüm bilmem ki daha hangi eşikten bir sürur bekler
Sabır sus der, gözler kendi halinde yaşını döker, kanaat umutlar için vecdimi ister
Çaresiz sessiz kalmalıyım
Hiç kimseyi bizar etmemek için firkatinle yanmalıyım
Ruhumun figanıyla hıçkırıklara kanmalıyım, feryadımın aczini anlatmalıyım
Bir ömür suskun kalmanın ahıyla gözlerimi kapatmalıyım, nar içinde kalmalıyım
Suç ve günah...
Helal ve haram...
Ceza ve mükâfat...
Takdir ve tekdir...
İkaz ve ihtar...
Hüküm ve ültimatom...
Kaç zaman geçti
Zorlayan anlar kalbimi çok titretti
Ruhum hicranla sendelendi umudum hiç tükenmedi
Demek ki yaşanacaktı
Duygularım ancak seninle anlamlaşacaktı
Sen yeter ki üzülme,
Avunan, ben olayım…
Yeter ki sen gerilme,
Yerinen, ben olayım…
İstiyorsan kal kendinle,
Razıyım sen üzülme…
Bilinmeyenler iklim kuşağında fideler
Yeşertmek için dikilir her türlü filizler
Bazıları var ki ilk adımlarında talihsizler
Ne diyecekler ki kime ne söyleyecekler
Öğrenmek öylemi ne öğreneceği bilmek
Sinemin sessiz ve sakin çehresinde neleri yaşıyorum anlatmalıyım
Hiç arkama bakmadan, keşkelere akmadan gamdan sıyrılmalıyım
Ruhu rehin alan ne varsa şayet kalbim sadık kaldıysa anlamalıyım
Korkulardan arınmalıyım, idrakin mahlasından aşkla bakmalıyım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!