Uzaklardan seni nazar ediyorum
Görüyorum ki dumanın yükseliyor
Enginler senden çok aman diliyor
Lakin sen acını kim anlıyor gidiyor
Yüreğim derinliğinde bir sızım var
Sönmeyen günlerin sevdasıyla bir sefere çıktım
Ne kadar yorgunluğum ve yıllara sari solgunluğum varsa, gerilerde bıraktım
Bin bir umutla ruhuma ibreti nazarla aktım, asırlardır dile gelen aşkı bir bir yokladım
Semaya baktım, esinle tanıştım ve yüreğimin sayfalarını sürurla yeniden araladım
Evet, yine sessiz yürüyüş başladı
Arkamda kim vardı, hüzün yine bambaşkaydı
Hicran ruhumu sardı, işte o an bizarlık halsizlikte zamandı
Tutunduğun dal ve kal kalbimde niçin hazandı, gittiğim yol öte için kalandı
Ey aklım neden ihsandan azatsın
Ne vakit efendim aklıma gelse
Gözlerim yaşarır, içim dolar, nefesim bir hoş olur nedense
Lisanen yakın olsamda, kalben ve zihnen ne kadar sığ olduğum sorulur
Sual ederim bazen, neden bu kadar kayıtsızsın, dünya için çırpınırsın, mizandan korkulur, üşüten düşler neden soldurur diye
Çocukluğumdan itibaren
Sen, sensizliğin ahengine kandıran
Bir gül iken, ben sadece seçilendim
Sensizliğin ayazında hep şekillenen
Çaresizdim, terk edilen bir sefildim
Aşk için tercih sebebi değildim itildim
Yok bir haber, umut içimde bilmem ki niye elem ve keder
Yarin hasreti ruhumu davet eder, içim buruk birşekilde sessizce titrer
Gözler seyreder, dilim lal olur sükutun kavline meyleder, sürur bir sır aşka rehber
Gün biter, gece yüreğime hüzünle ikamet eder, nefes müddetindir, söyle hal neyler
Olsun razıyım ben
Sinemi bir an bırakmaz firkatindir kıdem
Dem, idrakin ve irfanın feyzinden südur eder ey adem
Kime nasip olacak bilinmez ey suskun zadem
Sustum, nihayetimin ayan olacak hüznüyle
Yutkundum durdum, hissiyatımı buğulayan hasretin şavkıyla
Gözlerim bıraktı, gam sinemi dağladı, hicran her daim kapımda sabırdı
Ne gecem ve dahi gün içinde neşem vardı, sürur sinem için pek çok uzaklarda kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!