Ah sessiz soluğum,
Yine hazanı yaşıyorsun,
Yalnızlığına sığınıyorsun,
Nağmelerde aranıyorsun,
Ne olacak senin bu halin,
Bitmeyecek mi melalin,
Çareler ki artık mecalsizdir tükeniyor
Halin dertleri yüzünden ketumlaşıyor
Çaresizliktir ki alıyor idraki öyle arıyor
Ahdin seyrinde nefesleniyor tükeniyor
Sevsen ki ne olacak derman mı olacak
Esinti,
Azalan saçlarımı,
Yokluyor, bozuyor,
Sessizliğin enginliğinde,
Baktığım denizin eşiğinde…
Dalgaların nağmesi, uğulduyor…
Ne çaresiz bir dert ki kime söylemeli
Doktor bilmecesi hecelerin yetersizliği
Sinemde ki mevcut olan aczin sessizliği
Nefesimin serdedildiği bu arzın sakinliği
Nasıl bir yara ilaç ne çare kara bir mana
Kanayan bir yara vardı
İçinden çıkan figanlar ne kadar acı zerkeden farktı
Gönül hangi vaktin şehrine muhtaçtı, umutlar ne zaman inşirahtı
Nefes ağladı, can da takat kalmadı, akıl ve izan çaresiz sessiz kalan nazardı
Gidiyorum
Sessizliğin iksirindeki şevkle
Niteliksiz halimden sudur eden şiirlere tebessümle
Ölüm her an
Hislerimin derinliğinde izle
Meftun olayım sendeki halin aşkına
Neyleyim ki şevkim yasta cihanda
Sinemde ki baharlar sanki hazanda
Semadaki yıldızlar da artık niyazda
Kim bilecek süruru haz ile makûstur
Hangi yürekle cesaret edip
Hadsizliğimi bilerek hangi lisanın kadriyle kelam edeceğim
Yanlış ve yalanlara tevessül ettikçe, hurafelere dikkatkesilince, nasıl hak vereceğim
Aklı ve izanı ve hatta münbit olan vicdanı pasif eyleyeniradeye ve nefsime hangi edeple bir hüküm mü vereceğim
Ey nefesin ve varlığın sahibi
Bazen
Bir nedenle kan şekeri yükselir
Kalbin mutat ritmi bir canı çaresiz bırakır
Yutkunmak
Kaçınılmazdır o hızını artırırken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!