Kalan günlerim adına yastayım
İçinden çıkamadığım her niyazın ahıyla ağlayan bir canım
Bilmem ki yüreğimi kuşayan bu hicranı kime bırakayım, figanımla kalayım
Hüznün her sahnesinden bizar nefesimi kurtarayım, gülmek için şevke kavuşayım
Artık
Ne hazindir ki çaresizim
Mütemadiyen senin kokunu özleyen nefesim
İşte bak
Çaresizliğimi beyan ederim
Eğer bir gün hilkatini merak edersen,
Kaybettiklerine, değer verdiklerine bak.
Arz seyirde, mekân döşek, idrak edersen,
Çocuk saf, hilkati temiz, sen ki tertemiz…
Aldanmak, kanmak inanma gaflet değildir,
Aksın
Bu gözyaşların yorulana denk
Kalbi kireçlenmem dirliğe erecek bir gün elbet
Tasa
Kimin için zillet, an için davet
Zahirimi, bedenimi,
Kaşımı, gözümü, cebimi,
Sana sarf ettiğim, cümleleri,
Baz alarak seviyorsan, sevme!
Eğer sen;
Fiziğimi, işimi, kariyerimi,
Bilmem ki ne söylesem...
İçimi döküp, sinemin hicranını serdetsem, lütuf kapısının ülfetine erişsem
Ne kadar terennüm ettiğim keder ve hüzün var ise, içselliğimde eritsem gülsem
Ruhumun yetisinde, kalbimin ikliminde, nefsimin tezkiyesinde bir yol kat edip göçsem
Belki bilmeden, nedenleri nefeslenmeden
Oysa sen
Ne kadar masum bir nefestin
Her vakit teslimiyetin payesinde ki en nadide değerdin
Yıllar adeta içinde büyüdü, zanlar sineni bürüdü, söyle niçin mahkum edersin
Hepimiz gelmiştik bir şekliyle
Nasip olunacak dirliğin alınacak nefesleriyle
Hilkatin mücerret olan ve takip edilecek izlerinden giderken
En çok özlemi çekilen, yüreği ısıtan, hali donatan sevgiye kavuşabilmek…
Her gün uyanırken üzerimden atamadığım yorgunluğum inanıyorum ki artık beni terk etmeyecek, izlerimin takipçisi olarak halime hükmedecek.
Yaşadığım hayatın açmazlarına teslim olmuş bir ürpertiyle onunla birlikte yaşmaya alışıyordum çaresizliğin yüklediği adımlarla.
Nereye baksam güne anlam kazandıran güneş olmasına rağmen, ellerimi açtığım semadan damlalar düşmesini anlarken, hakları gasp edilmiş bir kimliğin hercümerçliğinde hayıflanmam ne kadar çare olacaktı ki.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!