Yar...
Demek ki her umudun
Filizlenmesi için beklenen bir vakit var
Ne kadar acele etsen de heves şevki yorar
Merak, hikmetle, marifetle, edeple, sabırla hemhal içindeyse arar
İlim ve irfansız yol almak akla ve izana münhal, cehalet her bakımdan zarar
Sevdasıdır dağlayan
Ruhu hicrana salan, kalbi kederle buluşturan
Gözyaşlarını sessizce akıtan, umudu sabırla arıtan, çileyle barıştıran
Hünkarın sofrası kime lazım, fanilikte nefis nasıl bir can için cezbe salan bir adım
Gönül,insan sülbünün deryasıdır
Lamekan olan bir zamandan sudur eden, aşk-ı vuslatın şiarıdır
Kimi zaman hicran ve bazende hüzünle yol alan bir seyr-i devranın iştiyakıdır
Ne kadar ihlasa erişirse, hal’ini kal’iyle müsavileştirirse nazargah olan makamdır
Ne söyledimse
Ve işittiklerim hissiyatımla muvazenemde
Maksat muhabbete ram olmak için kadrin bereketinde
Dert insan içinse, elbette ki bir kulum bende acizliğin sefilliğinde
Bazen yâre seslensem de ve bazen kalbi hüznümü teslim etsem de demiyle
Çile gönlümü ihya eden, bir ah çektirmeden sürura erdiren ferdir
Nefes niye müddetlidir, sorarım imtihanın o sırrında neler gizlidir
Vakit elbette ki sahibinindir kalbim niçin uzlete çekilmeyi ar bilir
Mana vecdinde dirilmek, hakikatin hasretiyle nefeslenmek ilimdir
Vaktin sualiyle başbaşaydım
Her lahzasında yalnızlığın prangasında çırpınan candım
Neyi düşünsem, korkuları yenmek için tereddüt etmesem,kalbimi dinlesem hicrandım
İçimi dağlayan bir hançeriyle ıstırabıyla, sukuta mecburbırakan narıyla naçardım, el açıp ruhumun sahibine anlattım
Çünki en yakınımdı, çilem aşikardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!