Sakladığın
Nazarların tarumar eylediği bu halim
Cezbe tutulmuş bir iştiyakla sana yöneliyordu
Seni, sana ait
Güzelliklerle ve has gönül bahçende
Sardın, kuşattın yeksan ettin,
Yağmur oldun, rahmet ektin,
Kaynadın pınar oldun, damladın,
Hasretine kavuştun, topraklaştın.
Sessizlikle nüfus ettin, ısıttın,
Yek parende hercümerç olduğum avare
Dili payede arzı endam ederken seninle
Gönül hücrende merakın demindeydim
Sen met cezirin seyrindeyken hayaldin
Hiçbir şey kendiliğinden var olamaz öyle mi?
Sanki küçük bir göletti şu uzaktan gördüğüm
Bir türlü içinden çıkamadığım ve naçar kaldığım hali bezdirendi bu kör düğüm
Şimdi kime ne söyleyim, hali fakirliğimi yakinen bilirim, hicran içindedir cefalı yüreğim
Çileyi rahmet telakki ederim, sabrın eşiğinden ne beklerim, çaresiz ki taaccüp ederim
Artık çaresiz vagonları seyretmekteyim
Hep hissettiğim ses sarsıntısı melaliyle
Geleceksin diye, gelmeyeceğini bile bile
Söz dinletemiyorum derinlerde ki sevene
Ha ne olur bir kez dahi olsun umut tazele
Çıktığım yolculuğun adımlarında
Yaşamak için ne kadar gayretim olduysa gazada farkla
Müddetin afakında, çekilen çilenin sancısıyla aşk yaşamak sevdaysa
Hakka vasıl olmak, gülün kokusuyla uyanmak, şafaklara umutla başlamaktı
Henüz hakkıyla anlayamadığım
Ardından bakarken, ayazın serinliğinde,
Nutku duran duvarlar, hayret ediyordu.
Kaldırımlarda inleyen feryat dinmiyordu.
Semalardan süzülen damlalar bitmiyordu.
Hıçkırığın boğuculuğu kıvamını ararken,
Bülbülün sesin ülfetiyle feryat diyor
Mahzun kuşlar kanatlarını çırparak umuda yöneliyor
Nasip bahtı felah için çiyli serdediyor, içim gidiyor, gönlüm ağlıyor
Göçüp giden şu virane gönlüm sessizliğe gömülüyor, uzletin aşkıyla nefesleniyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!