Soluk alırken
Geceye nispet hislerim
Durmuyordu
Ayaza, soğuk karanlığa
Kaybolmak
Adına dalmak istiyordu
Öyle bir azap ki yaşattığın
Azabın tadına kanamadan
Gözlerimden kan boşalmadan
Tırnaklar parmaklarımı bırakmadan
Ayaklarım basmayacak kadar yorulmadan
Kaç zamandır umutla bekliyordum
Her nasılsa yazmaya cüret edemiyordum, sessizce bekliyordum
İzah etmeye muktedir olamadığım bir ümidin iştiyakıyla yazmanı diliyordum
İçime şevk bahşeden edebi halini yadediyordum, ne kadar münbiti, imreniyorum
Anlıyorum çaresizliğini
Sessizliğinde gitmemi istediğini
Nedenlerin peşinden gittiğini
Hoşgörü bu kez yine ötelediğini
Sen yeter ki sakın üzülme
Ah güzel kuşum biricik nadidem
Yüreğin pırpır ederken kanatlarınla
Hissiyat semasında süzülen semazendin
Kanatlarının arasında, bir tüy olamamak
En büyük bahtsızlığımdı. Hani sen,
Keşmekeşliğin içinde boğuşurken, sana
Ne yol biter ve nedense hal ruhun ekseninden esin bekler
Vicdan sessizliğinde seyreder, kalbin dirliğinden aşkı diler
Hissiyat bin bir rengin ihtişamıyla resimler çizer hazzı ister
Arz insan için tanzim edilen en kutsi değer, aşksız nefesler
Ne kadar hazin ki
Sende vefasız bir yolcusun,
Solgun kalbim feryat ederken, nefesim tükenirken.
Bir evlada demeden,
Gitmelerin seyrinde demlenirken,
Uzaklardan seni nazar ediyorum
Görüyorum ki dumanın yükseliyor
Enginler senden çok aman diliyor
Lakin sen acını kim anlıyor gidiyor
Yüreğim derinliğinde bir sızım var
Sönmeyen günlerin sevdasıyla bir sefere çıktım
Ne kadar yorgunluğum ve yıllara sari solgunluğum varsa, gerilerde bıraktım
Bin bir umutla ruhuma ibreti nazarla aktım, asırlardır dile gelen aşkı bir bir yokladım
Semaya baktım, esinle tanıştım ve yüreğimin sayfalarını sürurla yeniden araladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!