Açılmalıydım açık denizlere her ne kadar yüzmeyi bilen can isemde
Kederlenmek bu hali edebime, bahtın nizamı söyle kimin tanziminde
Ey afakım, zihnimi mütemadiyen kurcalayan sancılar, bu asilik niye
İnsan en mütekamil bir sanatın icra sahnesindedir efkarlanmak kime
Mizaç, nefisten neşet eder
İdrak, ruhun suhuletinden ilzam ederek kalbe zerkeder
Keder, aklından ve amelinden zuhur eder,ne kadar gamın varsa kazasını bekler
İradi olmak, vahdetin şadında ihsan içinde yaşamak, kul olmayı başarmayı diler
Ne şedit bir nefesim
Ne de nefsine esir olmuş bir emanetçiyim
Ruhun sadrından kelam etmeyi dilerim, ahd-i vefaya amansız kefilim
Varlık adına neyim varsa, hakkın rızası için hasretmeyi kalbim için kabullenirim
Derken yeter artık usandık kaldık
Mazi denen her şeyden uzaklaştık
Bidatlere tabi olduk takıldık kaldık
Ne aradık, kimi bulduk bakakaldık
Tasallutu milletin büyük belası saydık
Garipti...
Kendi halinde mertti
Hak ve hakkaniyet için seferberdi
Çile ve cefa içinde nefeslenen bir seferberdi
Tebessüm simasında hiç eksilmezdi, Allah kerim derdi
Aza kanat eden, kuru ekmeği çorbasında yiyen, hiç şikayet etmeyen adamdı
Aniden
Bir hiddetin içinde
Kendini bulan nedenini bilmeden soluyan
Reddi mirası
Sanki bir marifet sayan
Artık
Bir daha üzülmeyeceksin
Kararan bulutları davet etmeyeceksin
Kahır içinde
Gözyaşlarının refakatiyle
Şehre demediğim duyuların ilzamındayım
Kâh fakirliğime yanarım, kâh bahtıma boyun büker ağlarım
Halim için zehredilen ne varsa sadakatimle tavım, bilmem ki niye yanarım
Sükût eğlediğim, efkârımla demlendiğim, sine-i melalimle kederlenip ve çile çektiğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!