Gönül,insan sülbünün deryasıdır
Lamekan olan bir zamandan sudur eden, aşk-ı vuslatın şiarıdır
Kimi zaman hicran ve bazende hüzünle yol alan bir seyr-i devranın iştiyakıdır
Ne kadar ihlasa erişirse, hal’ini kal’iyle müsavileştirirse nazargah olan makamdır
Sevdasıdır dağlayan
Ruhu hicrana salan, kalbi kederle buluşturan
Gözyaşlarını sessizce akıtan, umudu sabırla arıtan, çileyle barıştıran
Hünkarın sofrası kime lazım, fanilikte nefis nasıl bir can için cezbe salan bir adım
Yar...
Demek ki her umudun
Filizlenmesi için beklenen bir vakit var
Ne kadar acele etsen de heves şevki yorar
Merak, hikmetle, marifetle, edeple, sabırla hemhal içindeyse arar
İlim ve irfansız yol almak akla ve izana münhal, cehalet her bakımdan zarar
Ne söyledimse
Ve işittiklerim hissiyatımla muvazenemde
Maksat muhabbete ram olmak için kadrin bereketinde
Dert insan içinse, elbette ki bir kulum bende acizliğin sefilliğinde
Bazen yâre seslensem de ve bazen kalbi hüznümü teslim etsem de demiyle
Kalan günlerim adına yastayım
İçinden çıkamadığım her niyazın ahıyla ağlayan bir canım
Bilmem ki yüreğimi kuşayan bu hicranı kime bırakayım, figanımla kalayım
Hüznün her sahnesinden bizar nefesimi kurtarayım, gülmek için şevke kavuşayım
Artık
Ne hazindir ki çaresizim
Mütemadiyen senin kokunu özleyen nefesim
İşte bak
Çaresizliğimi beyan ederim
Hasretin abandığı gönlüm,
Bir tutsaktı, hüznüm firardı.
Zorunda kaldığım her halin,
Perişanlığını yaşamaktaydım.
Dil söylüyor, kalbim bir hal oluyor
Melal sükut etmeyi diliyor, gözlerim kapanmayı her ne hikmetse istiyor
İçim titriyor, nefesim kesiliyor,kelimeler bir türlü mana ifade etmiyor, eriyor
Derdimin ne olduğunu ah bir bilsem, hakkıyla nefesimi aşkın esinine teslim etsem
Anlasam...
Ne aklın şerhinde namaya kansam, ne gönlümü yehsam ile oyasalam
Ruhumu esaretin prangasından kurtarsam, kalbimi yalnız aşkın banisine adasam
Ağlasam, hıçkırıklarımı ummana bırakıp, vuslatın toprağında hakikati solusam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!