Halimi
Sana anlatabilmeyi
Ne kadar çok isterdim bir bilseydin
Belki
Aşk için ilk gözyaşlarım
Bazen
Can çıkmadan huy çıkmaz derler ya
Ruhun daralmalarında ayazlar kuşatır anla
Kalp
Sahibinden azade olunca nahoş umutla,
Uzadıkça sensizlik, öfkem birden kabarıyor.
Her zerremi ihata ediyor, çaresiz koyuyor.
Benliğimden ediyor, muvazenemi bozuyor.
Hasretim sinemi eritiyor, derbeder bırakıyor.
Yoruldum, her akşam sensizliği demlemekten,
Gönül hicrana doymuyor, akıyor,
Hicran biçareyi buluyor, yakalıyor,
Sine dayanamıyor, sürekli ağlıyor,
Yürek bir girdap, hüznü buluyor…
Sanmayın fırtına, sadece mekânda,
Aşk böyle bir şey
Alıp götürür kendi sularına
Sabra iltica ettiren yollara, ufku açan hülyalara
Gönül sevda dilini anlar, riyadan korkar, hırstan yılar,umut içinde yaşar
Nefes
Taklide hasredilemez
Akıl da fikirsizliğe muhatap edilemez
İnsan için evla olan tahkik ve endişedir vazgeçilemez
Yakın bir akrabamızdı, bahse konu olan dram
Zaman zaman nahoş vakalar olsa da, insan zafiyeti der, böylece geçerdik her an
Neler oluyor, hangi çilelerle derdest bulunuyor, merak ederdik
Lakin bir aile meselesidir diye, sabra yönelir niyaz ederdik ve çok içine girmezdik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!