Halimi
Sana anlatabilmeyi
Ne kadar çok isterdim bir bilseydin
Belki
Aşk için ilk gözyaşlarım
Bazen
Can çıkmadan huy çıkmaz derler ya
Ruhun daralmalarında ayazlar kuşatır anla
Kalp
Sahibinden azade olunca nahoş umutla,
Uzadıkça sensizlik, öfkem birden kabarıyor.
Her zerremi ihata ediyor, çaresiz koyuyor.
Benliğimden ediyor, muvazenemi bozuyor.
Hasretim sinemi eritiyor, derbeder bırakıyor.
Yoruldum, her akşam sensizliği demlemekten,
Yıllardır içimin sızısı dinmiyor
Ektiğim ümitler felaha erişmiyor, ruhumun hicranı niye dinmiyor
Ettiğim sukut, nazar ettiğim ufuk, kalbime ne vakittir bir rahat vermiyor
Hangi lahzalar bahtımın sahifeler için bekliyor, acziyetim ki sinemi hırpalıyor
Duydum ki yüreğimin dilberi perişan
Ah bu acı öyle bir katran ki katre aşar
Şaşkınım biçare kaldım olduğum yerde
Sine harap, zihin türap, dil zatihi serap
Yüreğinin sızısını anladığım an sendeledim
Ne kadar aklım ve iradem olsa da
Hangi yolun çıkmaz sokağında meşakkati solusam
Ram olabilmek için hasredilen cehdi sevdanın inayetiyle buluşsam
Hakkıyla kulluğun ihsanına kansam ve hasretimi samimiyetle sahibine anlatsam
Filistin mahzun, nefeslerde masum
Çile gönlümü ihya eden, bir ah çektirmeden sürura erdiren ferdir
Nefes niye müddetlidir, sorarım imtihanın o sırrında neler gizlidir
Vakit elbette ki sahibinindir kalbim niçin uzlete çekilmeyi ar bilir
Mana vecdinde dirilmek, hakikatin hasretiyle nefeslenmek ilimdir
Gönlümün
Sultanı bugün çok hüzünlüyüm
Kederliyim, içliyim ve hisliyim
Dokunsan
Gözlerim boşalacak, utandıracak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!