Meğer
Hayat bir masalmış
Gün gören çok yaşamayan canmış
Mazi
İbrete amade
Sen
Gülüp geçmiştin
Ben hicran ile ağlarken
Öyle
Şakıyordun
Geçti
Onca zaman seninle
Selvilerin gölgesinde sevginin
Güzelliğin
Nezaketin, ürkek halin
Korkarım
Güzelim ben korkarım
Vefasızlığın ızdırabından kaçarım
Sadakati
Ölünesiye ararım
Yüreğim
Daraltan hıncımı
Bırakmak istiyorum efkârımla
Yıllarca
Beklemiştim umutla
Bazen
Can çıkmadan huy çıkmaz derler ya
Ruhun daralmalarında ayazlar kuşatır anla
Kalp
Sahibinden azade olunca nahoş umutla,
Halimi
Sana anlatabilmeyi
Ne kadar çok isterdim bir bilseydin
Belki
Aşk için ilk gözyaşlarım
Uzadıkça sensizlik, öfkem birden kabarıyor.
Her zerremi ihata ediyor, çaresiz koyuyor.
Benliğimden ediyor, muvazenemi bozuyor.
Hasretim sinemi eritiyor, derbeder bırakıyor.
Yoruldum, her akşam sensizliği demlemekten,
Her geçen
Zaman içinde sen
Sessizliğinle geçip gidiyorsun
Ne bir
Kelam ediyorsun, nede
Uzandım o ellerinde tuttuğun çiçeklere
Ne kadar hak ettiğim benliğin derdinde
Seni halk eden Halikın hükmüyle nefese
Bir aşk ikliminde çekilen hasret şevkiyle
Ne anam ve nede babam, o aşka susayan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!