Kaç zaman geçti
Sabilerin dişleri büyüdü
Bahçeler şenlendi, renklendi yoksun
Yokluğun
Umuda kahrederken
Sevginin ve şefkatin
Halin sabrında olgunlaşan kanaatin ve naif zerafetin
Edebin en tabii dilinin, ruhi ve akli yetilerin, vicdani hassasiyetin vecdinden
Uzaklaşmak, hırçın mizacın sahibi bulunmak,marifet olana değil, acziyetle yol bulmak nefsidir
Eğer sen
Gıyabımda kızıyorsan
Şikayetleniyor, açılıyorsan
Derdine bir yarende arıyorsan
O zaman bir düşün, seviyor musun
Söylenme
Sen hasretlikten
Hüznü yudumlamaktan hiç söz etme
Bekleme
Sevilmeyi, şefkati dileme
Düşündüm
Kalbimin hem yetim
Ve hem de öksüz olduğuna karar verdim
O vakit
Şöyle derinlerden
Henüz çok küçüktüm
Her nedense evimizden biraz uzaklaşmıştım
Merak için de ve bir korkunun arefesinde bakınıyordum
Hiç kimseye söz etmeden
Kendi halimde nefeslere refakat ederken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!