Nasıl bir hevesse zuhur eder kendi halinde
Seni sana bırakmadan alır götürür derinlere
Selin nihayetine yelin serinliğindeki meyline
Ne derler vehmine sevginin merak şenliğine
Ta uzaklarda bir köy vardır ya hani hülyalar
Nedir
Sen hiç bilir misin?
Renklerin kurşuniliğinde nefeslenir misin?
Vefayı
Öğrenmeden mi gideceksin
Her ne hikmetse
Büyük hayaller ve umutlar içinde nasip olan canlar
Kalbin en mütehassis lahzalarında şefkate ve muhabbetelayıktılar
Her anne ve baba büyük titizlikle gözlerinden esirgeyip,sağlık ve afiyet içinde okuttular
Neyi ve kimi bırakıp gittimse
Serdettiğim nefesim o an kalbime hükmederek irademe yön verse bile
Hüzün başlıyor sinemin derinliğinde ve hazin bir şekilde kederle
Yıllara sari sırlarım gönlüme elemi zerketsede efkar var heran dirliğimde
Ruh elhak hakikatimdir
Aklım ve irademle anlam bulan suskun melalimdir
Nefsi telakkilerim adına zafiyetler hazindir
Azmeden idrak, meşk ettiren firkat aşkın şiarında ki edeptir
Hüzün heveslerimi perdeleyen sabr-ı ikmaldir
Vicdanın asliyesi ruhuma kefildir
Artık ne sabır var, ne mecalden kaldı bir hal
Hazan her bir yanımı kuşattı, nerdesin hala niye habersizsin yar
Umutlarıma sessizce karlar yağar, yüreğimi yakar
Nefesim olsa ne yazar, sinem sancılar içinde ıstırapla yaşar ve ağlar
Yar...
Ne gelen var, ne soran
Hakkıyla yok derdi gamımı anlayan
Ruhumu huzura kavuşturan, yüreğime yar olan
Beni alıp sürur ikliminde nefes aldıran ve yaramı saran
Ruhumdan tezahür eden hicranın ramıyla arkadaşlık yapan
Suskun
sokaklara ramım,
sessiz çığlıklaradır isyanım
Ruhumun
Ey gönlümden muhabbetin
Akmasına vesile olan
Has insanlar pek değerli
Mana vecdiyle şakıyan
Gönül süruru arkadaşlarım
Hiç bilmez olur muyum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!