Ah şu geceler var ya simsiyah yumak
Matemimden, ne kadarda uzaklaşsak
Karanlıklar içinde hiç açmayan kalsak
Vicdandan kovulsak azap yaşatmasak
Haklısın elbet illa ki suçluyum ilelebet
Bir anda sessizlik baş göstermişti
Gidiyordu değerini bulan o sevgili
Kısmetin yol verdiği umuda kadar
Kaderin müsaade edeceği o sıralar
Masundu giderken yaşlar durmuyor
Kim bilir belkide bilmiyorsunuz
Gönlünüzden geldiği gibi kal ediyor ve aksediyorsunuz
Ruhunuz ne kadar dingin, hassasiyetiniz fevkalade ergin,imrendiyorsunuz
Ne kadar isterdim, sevgi nazarıyla nefeslenemeyi, hiçgerilmeden tebessüm etmeyi, ne kadar zarif öğretiyorsunuz
“Neden kalbimin hurdalığı,
Ruhumun lekelerden arınma umudu” diye
Merakınıza mucip olarak sual ediyorsunuz.
Bilmiyorsunuz ki bu can,
Bir zamanlar ne kadar çaresizdi,
Her ne hikmetse
Büyük hayaller ve umutlar içinde nasip olan canlar
Kalbin en mütehassis lahzalarında şefkate ve muhabbetelayıktılar
Her anne ve baba büyük titizlikle gözlerinden esirgeyip,sağlık ve afiyet içinde okuttular
Şimdi
Yıllara sâri yorgunluğumu
Kime ve hangi gerekçelerle anlatmalıydım.
Açılacak
Sahifelerden ne ummalıydım
Artık ne sabır var, ne mecalden kaldı bir hal
Hazan her bir yanımı kuşattı, nerdesin hala niye habersizsin yar
Umutlarıma sessizce karlar yağar, yüreğimi yakar
Nefesim olsa ne yazar, sinem sancılar içinde ıstırapla yaşar ve ağlar
Yar...
Ne gelen var, ne soran
Hakkıyla yok derdi gamımı anlayan
Ruhumu huzura kavuşturan, yüreğime yar olan
Beni alıp sürur ikliminde nefes aldıran ve yaramı saran
Ruhumdan tezahür eden hicranın ramıyla arkadaşlık yapan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!