Bir anda sessizlik baş göstermişti
Gidiyordu değerini bulan o sevgili
Kısmetin yol verdiği umuda kadar
Kaderin müsaade edeceği o sıralar
Masundu giderken yaşlar durmuyor
Ah şu geceler var ya simsiyah yumak
Matemimden, ne kadarda uzaklaşsak
Karanlıklar içinde hiç açmayan kalsak
Vicdandan kovulsak azap yaşatmasak
Haklısın elbet illa ki suçluyum ilelebet
Kim bilir belkide bilmiyorsunuz
Gönlünüzden geldiği gibi kal ediyor ve aksediyorsunuz
Ruhunuz ne kadar dingin, hassasiyetiniz fevkalade ergin,imrendiyorsunuz
Ne kadar isterdim, sevgi nazarıyla nefeslenemeyi, hiçgerilmeden tebessüm etmeyi, ne kadar zarif öğretiyorsunuz
“Neden kalbimin hurdalığı,
Ruhumun lekelerden arınma umudu” diye
Merakınıza mucip olarak sual ediyorsunuz.
Bilmiyorsunuz ki bu can,
Bir zamanlar ne kadar çaresizdi,
Nasıl bir hevesse zuhur eder kendi halinde
Seni sana bırakmadan alır götürür derinlere
Selin nihayetine yelin serinliğindeki meyline
Ne derler vehmine sevginin merak şenliğine
Ta uzaklarda bir köy vardır ya hani hülyalar
İltimas ederim hatıralara
Onca geçen bir zamanın kalan sultasına ve ahına
Nefesin kuşatılmışlığına, gözler kapandığı anda ve özlem hülyalara
Yaşanan maceralara, anlamı kaybolan mahzunluğa, hasretin kuşattığı sancıyla
Ağlarım gönülden geçmiş zamana, ihmal ettiğim her ne varsa, vicdan burukluğuyla
Kalbimde sürur bulunmayınca
Ruhum prangaların girdabında yeksan olunca
Mütemadiyen hicran melalimi kuşatınca üşüyorum yaz sıcağında
Ne kadar denize baksam da
Dalgaların sessiz çığlığını duyarak ağlasam da
Uzak diyarların girizgâhın da
Bilmelisin ki soluğuna hasretim
Hücremin her katresinde senin
Halime bıraktığın nefesini hissettim
Tenim dünyaya hasretken ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!