Haklısın
Tedirgin çok artmakta
Bir tuhaflıkla etrafına bakınmaktasın
Lakin
Söyleyemiyorum sana
Ruh elhak hakikatimdir
Aklım ve irademle anlam bulan suskun melalimdir
Nefsi telakkilerim adına zafiyetler hazindir
Azmeden idrak, meşk ettiren firkat aşkın şiarında ki edeptir
Hüzün heveslerimi perdeleyen sabr-ı ikmaldir
Vicdanın asliyesi ruhuma kefildir
Bir anda sessizlik baş göstermişti
Gidiyordu değerini bulan o sevgili
Kısmetin yol verdiği umuda kadar
Kaderin müsaade edeceği o sıralar
Masundu giderken yaşlar durmuyor
Ah şu geceler var ya simsiyah yumak
Matemimden, ne kadarda uzaklaşsak
Karanlıklar içinde hiç açmayan kalsak
Vicdandan kovulsak azap yaşatmasak
Haklısın elbet illa ki suçluyum ilelebet
Kim bilir belkide bilmiyorsunuz
Gönlünüzden geldiği gibi kal ediyor ve aksediyorsunuz
Ruhunuz ne kadar dingin, hassasiyetiniz fevkalade ergin,imrendiyorsunuz
Ne kadar isterdim, sevgi nazarıyla nefeslenemeyi, hiçgerilmeden tebessüm etmeyi, ne kadar zarif öğretiyorsunuz
“Neden kalbimin hurdalığı,
Ruhumun lekelerden arınma umudu” diye
Merakınıza mucip olarak sual ediyorsunuz.
Bilmiyorsunuz ki bu can,
Bir zamanlar ne kadar çaresizdi,
Nasıl bir hevesse zuhur eder kendi halinde
Seni sana bırakmadan alır götürür derinlere
Selin nihayetine yelin serinliğindeki meyline
Ne derler vehmine sevginin merak şenliğine
Ta uzaklarda bir köy vardır ya hani hülyalar
Çıktık
İşte uzun soluklu bir sefere
Takdir edilecek nasibin kudret esenliğinde
Dilediğince
Canın külli kaderi denkliğinde
Nedir
Sen hiç bilir misin?
Renklerin kurşuniliğinde nefeslenir misin?
Vefayı
Öğrenmeden mi gideceksin
Uzak diyarların girizgâhın da
Bilmelisin ki soluğuna hasretim
Hücremin her katresinde senin
Halime bıraktığın nefesini hissettim
Tenim dünyaya hasretken ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!