Ey gönlümde şakıyan dilberim
Bilseydin ki sen neyimdin benim
Söyleyemedim çekindim senden
Köşemde buldum kendimi birden
Bir aşk ki mevcudatımı kavuran
Bir lahzadır esin, aşkı şehreder, gönül sezer
İnsan kul olmak için vefanın manasında aşka nefsini kurban eden candır
Hayat için dile gelen neler varsa, nasibin rüknünde harmandır ve iradey-i hasattır
Neye teslim olacağını bilmek ve onun zikrinde göçmek sevdanın vuslata tabii sanatıdır
Nefes nefese, halin makberi dileyen busesiyle, ömür nihayet için seferdeyse…
Dilenmek, umdun kollarında ruhumun hicranını serdetmek, kanaati kalbimde hissetmek
Nedenlerin, nasip payesinin, uhdeyi elemin, boyun büktüren vaktin, sürur için bir gayretin
Nefsimden sudur eden mahcubiyetin, akıl hikmetinin, iradeyi aczi yetimdeki edebi halin
Evet, geçmiş zamanlarda kaldı sanırım o yakarışlar
Kimi hicran içinde çırpınışlar, kimi zaman kalbini inşiraha adayıp aşka kananlar
Ruhunun ve vicdanının dirliğinde ki vecd ile anlam bulanlar, hakikatte yol alanlar
Hangi lisanın idrakinde kelimelerin rüknünde ki heyecanı kollarlar, kutlu soluklar
Ne meyyitin lal olmuş bu hazin hali, ruhumun bizarlığına kefil
Ne derdimin izmihlali, tarihimi reddi miras etmem için kafidir
Ne akmayan bir su ve nede ufku kararmış nefsi korku aşka erişir
Ne dillenen sevda hevesin bendinde aklı selimlik için bir ülfettir
Açık yol
Gidilir hikmeti nasibi belirsiz
Konuşursun kendinle merak içinde
Esintinin
Refakatiyle mazinin derinliğinde
Sen sanki gönlümde açan baharın gülüsün
Sen en nadide açan bembeyaz yasanımsın
Sen ger gece rüyamda geçilen bir nağmesin
Sen benimsin, göz bebeğimsin, her şeyimsin
Sen şimdi uzak diyarlarda süzülen karanfilsin
Gözlerimi
Uyku tutmayan
Ne sancılar nüfus ediyor
Dilimin ucunda
Beklettiğim oysaki
Haklısın
Tedirgin çok artmakta
Bir tuhaflıkla etrafına bakınmaktasın
Lakin
Söyleyemiyorum sana
Uzadıkça
yollar yokuş oldu
Tuttuğum dallar bir
bir kırılıp ayazda koydu
Hangi ufka dalsam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!