Ne üşüyorum yalnızlığın uykularında
Kuytu düşlerin, halde açtığı yarayla
Sensiz nefesler, ne kadar acıtsa da
Gecenin yalnızlığında, dalgalar ağlar
Ne müşkül bir şey olduğunu anlasan
Diyor ki
Bir atanmış vali açıklamasında
Milletin, menfaatleri safhasında
Açıklamasının tamda ortasında
Cehalet seremonisi, kursağında
Seninle
Kırgın ayrılmayalım diye
Akla hayale gelmedik kurgularım
Dur durak
Bilmeden yeniden derken
Hani son kez birden demiştin ki
Ne olacak yaş kiminle sorulacak
Babalar akıbetleri nimi unutacak
Nisalar ağlamak zorunda kalacak
Bu hal karşısında şaşırdım kaldım
Sizsiniz efendim sizsiniz ta kendisi
Kız kulesi, dalgalardaki güftenin sesi
Gecelerin tek bekçisi hüznün kalesi
Notaların talebesi, şarkıların bestesi
Yaşadığım hislerin banisi, tek adresi
Gönlüm bir hüzün içinde çırpınıyor
Çaresizlik hükmünü hep sürdürüyor
Hicran yine hicran melalime soluyor
Hal bırakmıyor nedamet alıp gidiyor
Hicran mı bu aşkın sonu sen bir söyle
Sus kalbim, ne olur sus,
Sus artık yeter, ses etme,
Bari sen, hala perişan etme.
Yüreğim yanıyor, serinletme,
İstemem artık aşkı, sevdayı,
Kalbimdeki, onulmaz yarayı,
Sensiz cihanın her zerresinde
İklimlerin o şevksiz hallerinde
Tefekkürün insanın kimliğinde
Hasretin asudeliğinden seninle
Kalbimde dinmez hazzı sevgin
Anladım ki artık alışacağım sensizliğe
İçimden her geçen gün kan gelse de
Duyduğum ezanlar akıbetimi bildirse
Çekileceğim sessizliğe hep kederimle
Ah gördüğüm mezarlar nelerde anlatır
Ağarmayan ne var
Dönmese de yüzünü akşam
Seslerin serencamında yalnız
Gelişlerden gidiş için çaresiz
Nihayetin bilindiği an sensiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!