Mustafa Cilasun Şiirleri - Şair Mustafa ...

Ne yapayım ki
Senden sonra ruhum sancılar sağanağında
Kalbim burukluğuyla hüzün karasında ve gözlerim boşalınca

Başımı öne eğiyorum
Hissiyatımı demleyerek hicrana adımlıyorum

Bir gün hatırlarsan…
Hali melalin ile şad edip, ruhumun hüznünü kalbinde bulursan
Baharın letafetini, günün şevkini, gecenin efkârı derdini, bilinmeyenlerde inleyenleri
Aklın sezgisi, ruhun yetisi, gözün boyun büktüren busesi akla gelsin o vakit seninsin

Sizi
Dinlerken dinleniyorum,
Kalbimin seyrinde nefesleniyorum,

Düşünce ikliminin
Güzelliklerini buluyorum,

Kuraklaşan
Bir gönlün sahibiyken

Halim
El vermiyordu ki
Nerde kime ne diyeyim

San ki bir kar tanesi misali
Melalimi okşayan kanaatinizle
Siz biliyordum ki haklıydınız

Bir isabet buyurdunuz
Hatta uyardınız

Hayat her nedense...
Anlaşılır olmayı dileyince aniden
Kendini koy verdi, halin ikliminde ve sessizliğinde


Zihnimde...

Biraktim karanligi, benim olmayinca rüzgâr
Alamadigim bir yolun safagindayken sularin
Kiyiyi ne hacet, kalmayinca tüm umutlarim
Suyun enginliginde sarhoslugun magduruyum

Günes acimasin, ay isitmasin, yildiz bakmasin

Ne hikmetse hala direniyorsun
İçinde kaybolduğun girdabını farketmeden sessizce inliyorsun
Akıttığın gözyaşlarını heveslerine malediyorsun, mağfireti niçin göremiyorsun
Uluhiyeti şehretmek için niye geçikiyorsun, takkik edip felahın için direnmiyorsun

Hicrana bezenen yüreğim
Çınar altında tarih soluyordu
Saçlarıma düşen yapraklar
Kopan aşkı mı hatırlatıyordu

Gökyüzü alımlıydı kararan için

Anılanla
Halleşmek için
Çekildim mütevazı bir köşeye.

Bir müddet
Sonra başlamıştım