Baharlar, sineler için açılmış sayfalar
Ruh itminanlığında yudumlanır hazlar
Niyazlar kul için tükenmeyen arayışlar
Hükmün sahibiyle muhabbetli sevdalar
Ne aşklar, nede anlamsız olan kaygılar
Bilemezdim,
Kalbimde çoraklaşan,
Hislerimin,
Ne vakit neşet edeceğini,
Kimin için,
Yürekleneceğini,
Duyduğun sızıyla
Bıraktığın kahrın nağmeleri
Yüreklerin yarası olarak kanayacaktır
Her damlada
O sahneler açılır kedere
Ne kadar dilediysem gelmek istemedin sen
Hülyalarımda filizlenen en nadide sevgiyken
Hayallerimde tutuştu, yanarak kül olmuştu
Ruhumun güzergâhında açan gül solmuştu
Yok, artık menzile gidecek bir yüreğin hedefi
Evet, suçluyum, hem mahkum, hemde mazlummuyum
Yıllar varki içimde, sinem prangalar esaretinde, aklım var ise, kalbim ağlıyor işte
Dert aramıyorum, hali fakirliğimde zaten var diyorum, neden önünü alamıyorum
Ağlıyorum, sızlanıyorum, biçare kalıyorum, niye ehlinden bir feyz alamıyorum
Bir zamanlar içim içime sığmıyordu
Ne yapsam, merakıma ram olan esinle hemhal olmayı dilesem, bir okadar uzaktı
Elbette ki kalbin yürekten ayrıştıran bir sezgi vardı, aklım ve irfanım bu aşkı anlayacaktı
Gönül maşukuna ramdır, onur ve hayysiyet bu manada ruhlar için şandır ve bir ülvi taçtır
Gecenin matemiyle seni anıyorum
Yokluğunda sokakları arşınlıyorum
Kuşlara soruyor medetle anlıyorum
Onlara bakıyor, halimi anlatıyorum
Aşk bu mu soruyor çileyi anıyorum
Yıllar geçip giderken,
Ne idrakle yoğruldum ve nede kalbi soludum,
Halimde ki yegâne korkum, gül kokusundan uzaklığımdır.
Olmuyor işte onsuz,
Hiçbir letafetin ne tadı ve nede tuzu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!