Hayat her nedense...
Anlaşılır olmayı dileyince aniden
Kendini koy verdi, halin ikliminde ve sessizliğinde
Zihnimde...
Biraktim karanligi, benim olmayinca rüzgâr
Alamadigim bir yolun safagindayken sularin
Kiyiyi ne hacet, kalmayinca tüm umutlarim
Suyun enginliginde sarhoslugun magduruyum
Günes acimasin, ay isitmasin, yildiz bakmasin
San ki bir kar tanesi misali
Melalimi okşayan kanaatinizle
Siz biliyordum ki haklıydınız
Bir isabet buyurdunuz
Hatta uyardınız
Dimiyor sineme gam veren hüzün
Düşünmek kar etmiyor, hislerim sarhoş oldu, halsizdir nefesim
İçinden çıkmaya kadir olamadığım lahza kimin, ah u zarım şimdi kime söyleyim
Boynum büküktür, ümitlerim suya hasret filiz misalidir,sabır kar etmez ah neyleyim
Şayet ihsan edeceksen acıma
Halimin sefilliğine bakarak sende diğerleri gibi aldanma
Ruhunla barışık anla ve kalbinin itminanlığında hakkaniyet varsa
Nefesler sahibine kefildir
Ne yapayım ki
Senden sonra ruhum sancılar sağanağında
Kalbim burukluğuyla hüzün karasında ve gözlerim boşalınca
Başımı öne eğiyorum
Hissiyatımı demleyerek hicrana adımlıyorum
Bir gün hatırlarsan…
Hali melalin ile şad edip, ruhumun hüznünü kalbinde bulursan
Baharın letafetini, günün şevkini, gecenin efkârı derdini, bilinmeyenlerde inleyenleri
Aklın sezgisi, ruhun yetisi, gözün boyun büktüren busesi akla gelsin o vakit seninsin
Hangi duvarı yıkık görsem
Geçmiş her lahzanın Saikleriyle usanmadan yüzleşsem
Yaratılan adına, umut saflığında, düş sığınağında, kader söylensem
Aklın ihtiyacını bilmeden, inşirahı dilemeden, bir taklidin kendisiysem
Gözyaşı için yanarım, duygusallığı ne sanırım, hesabı kime bırakırım dersem
Bir an esaret yaşatan herşeyden uzaklaşmak istedim
Sessizliğin rıhtımına çekilerek acziyetimi aşikar eyledim, içimin titrediğini hissettim
Yamaçlara çıkmak için meylettim, nefes nefese sanki hesabım için bir koşturma içindeydim
Kimi ne kadar dinledim, neden tercihlerimde infial içindeydim, günbegün niye sendelendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!