Gözlerinden uyku akıyordu zavallıların, böyle işin en can alıcı vaktinde çalışan birey, zinde ve görev bilincinde, rızkının peşinde olamazsa, başarıda o nispette zayıf olur elbette.
Böyle bir insan, o saatte gözüne ilişen önemli bir parayı bulsa, inanıyorum ki gözleri fal taşı gibi açılır, uyku falan kalmaz, bunun sebebi nedir illaki belli.
O an bulunan para, her anda kaybolur, yok olur, ter dökmeden, emek vermeden elde edilen her şey bir şekilde buharlaşır.
Dolayısıyla acıkmayan bir insan, oburluğundan eline geçen her yiyeceği, hiçbir sınır tanımadan yiyebiliyorsa, böyle bir insanın irade ve istidat duyarlığı kaybolmuştur.
Binaenaleyh bu gazetecilik mesleği araştırmayı, tahmini, refleksleri, bilgiyi ve en önemlisi de hızı çok sever.
Plan, prensip ve iş disiplini dahilinde zor günleri aşmıştık, çalışan arkadaşların maaşları, günlük giderler ve kira parasını şimdiye kadar kimseye söylemediğim!
Yazarken,
Kaybolmayı yaşıyorum…
Hayallerim,
Fedakârca el uzatıyor…
Maksadım,
Asudelikte meşk yapmak…
Ne bahar
Patikalar üzerinde gezerken!
Sine-i halimde bir yareni can arardım
Kimselere
Açılamazdım saçılamazdım
Yıllar alıştıramadı bir türlü yokluğuna,
Ömür sayfasına yazdığım her boşluğa,
Çaresiz umutların nahoş hıçkırıklarıyla,
Kalbim baharın hicranından akar hazana…
Görünen her solgunluğu halimden bilirim,
Artık ne sen, nede sensiz bir dem
Halin hıçkırıklarına deva olmuyor
Sine mahzunlaşıyor takat kalmıyor
Gözyaşı dur durak bilmeden akıyor
Bilirdim ki sakinin elinden içilir acı
Eğer şu bedbin gönlüm,
Bir öğreticiye rastlamasaydı,
Rahmeti anlamasaydı,
Manasız kalsaydı,
Enaniyetine sarılsaydı,
İnsani hasleti unutsaydı,
Ne kadar hoş kelam etsem de kanma
Sen yinede, nefsin badiresini unutma
Ruhun, asudeliğinden bihaber olunca
Kalbin, zindeliğinin asliyeti unutulunca
Heveslerin, ardı sıra bahaneler olunca
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!