Ayaklarım bağlı sanki
İçinden çıkılmaz bir ızdırabın derdindeyim
İçimi sızlatan müşkili çözmeye kudretim elvermiyor
Boğazım kuruyor, dilim lal oluyor, gözler kararmaktan başka işe yaramıyor
Ne vakit
Yanık bir nağme dinlesem hüzünlenirim
Yılların sabrıyla yüreğimde derlediğin sahifelere yönelirim
Kime ne diyebilirim
Ben fakirliğiyle maruf olmuş kederim
Fark edememiştim biran
Dalgınlığın basamaklarında sakince soluklanıyordum
Kimsenin ve hatta esen yelin tesirinde kalmadan adımlıyordum
Halimi yeksan eden ve yoran vakayı sorguluyordum
Bizar kalıyor nefesler, o zaman kimsesizler, bir gariplik içindedirler
Kime inanıp teslimiyeti ve sadakati sual edecekler, tahkik etmeden itaat mi gösterecekler
Her vakit bir azınlık acısı var sinemde, depreşen feryadım figan etse de, elhak bilmeyecekler
Teşebbüs hürriyeti deniyor, o takati an be an kesiliyor, müreffeh bir ömür için gülmeyecekler
Gözyaşları karşısında
Ve mazlumluğu yanında çaresizliğim fark atıyordu
Kalbim hüzünle doluyor ve gözlerim buğulanarak ruhumu sızlatıyordu
Oysa ne kadar yakışıyor
Ve sessizliğiyle yüreğimi dağlayarak hıçkırtıyordu
Ruhumun toprağında
Umudun çapasını vururken
Nem derinliğinden aksederek
İç haykırışlarımı kucaklıyordu
Taş toprak yaprak ayak
Sinsidir tüm şer düzenler
İnsanı kalbinden eden, ruhundan vazgeçiren bedbinlikler
Umutsuz koyan, acziyete salan, takkikten uzaklaştıran ve yıldıran nefisler
İradem için zafiyet zerkeden, imanıma göz diken, mukaddasıma saldıran nefesler
Kime ne söylenir
Akıl sahibi değil mi, tercihler mi kabahatlidir
Sosyal devinimler hangi saik indir, kader çaresizlik içindedir
Peki, irade sahibine ne söylenecektir, nefs adına telakkiler bitecek midir?
İmtihan kul içindir
Bir umut ki esinle ahitleşir
Ruhum ötenin hicranıyla ne serindir, gam iledir
İçim titredikçe, dilim çekildikçe, gözler hali fakirliğimle elem içinde
Ne söylesem kifayet etmez, kelimelerin yaşlılığı ifşaya erişmez lakin gönül dinlemez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!