Ne kadar dikkatini çeksem
Cezbeden bir halin libasıyla gezinsemde, sakın ha kanma
Sonra yanarsın anla, o zarif ve naif halin derbeder olur, düşünmeyi unutma
İnsan,candır,kandır,heyecandır,riyadır,aldanandır, hatasıyla bir olan imhihandır
Gözlerin nazarı
Uzaklardan süsülürken
Sevdamın
Kefeninin biçildiğini
Hissediyorum
Onu hiçbir an
Kimi zaman düşünüyorum
Değerli dostların yaptıkları yorumları okuyorum
Ne kadar içli ve samimi olduklarına bakıyorum, sonra cevaplıyorum
Elhak kimsenin hakkı geçmesin istiyorum, vakit elverdikçe dikkat ediyorum
Ne söyledimse
Ve işittiklerim hissiyatımla muvazenemde
Maksat muhabbete ram olmak için kadrin bereketinde
Dert insan içinse elbette ki bir kulum bende acizliğin sefilliğinde
Bazen yâre seslensem de ve bazen kalbi hüznümü teslim etsem de demiyle
Bilme ki ne söylemeliyim
Bir ömür derlediğim güftelerimle bir hal içindeyim
Sanki şairin yüreğinde, sazendenin hicran perdelerinde nefeslenmekteyim
Neyleyim, işte hakikatimde böyleyim, düşünceler kervanında yol alan derbederim
Sazendenin figanıyla derdest oldum
Mızrabın dokunuşla hicranın akışıyla, yüreğin çığlındaydım
Nağmenin hüzzam oluşu, efkârı yavaş yavaş sunuşu ruhuma teselli oluyordu
Kalbimin suskun yanıyla, elemin hüzün sayfasında nefesleniyor ve sendeliyordum
Vaktin ilk adımları başlıyordu
Zaman ömrüm için dur durak bilmeden ilerliyordu
Kalbim inleyerek, halimin hicranı dinmeyerek alıp götürüyordu
Bildiğim her şey bir bir göz önüne serilerek, ruhumun hüznüyle bedelleşiyordu
Babam yılar oldu göçüp gideli
Artık
gönül sayfam
karanlık içinde meraktı
Kalbimin dinmeyen hüznü,
bahtım için ne muazzam sancıydı
Şevkim niye uzaklaştı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!