Kaç zaman geçti
Zorlayan anlar kalbimi çok titretti
Ruhum hicranla sendelendi umudum hiç tükenmedi
Demek ki yaşanacaktı
Duygularım ancak seninle anlamlaşacaktı
Bilsen nasıl bir ümit ile niyetlenmilştim
Kimseye söz etmeden sinemin suskunluğunda yadettim ve şevle beslenmiştim
Kim ne dersin demeden, ne yaptığımı muhakemeden arileştirmeden hasretmiştim
Ne vakit ummanın suhuleti aklıma gelse, olsun gönül bu diyerek aşkı zikretmiştim
Hissettiğim her rüzgarın
Bağrımı delen hicranın, ah u zar ettiren figanın
Ne vakit aklıma gelse, içimi titretse, kalbim hüzüniçinde inleten vicdanın
Ruhuma acı veriyor, hiçbir zaman dirliğe ermiyor, ufkumdaralırken sualler tükenmiyor
Sukut ettirir vicdanım
Yadından kalan hüzünlü sancılarım
Hasret sunan ve yüreğime elem zerkeden eşsiz acın
Hicran sahanağında hala tutsağım
Benimle gidecektir iksir-i aşkın
Ne kadar afallamıştım, demek ki şaşkınlık bu diye yakine andım
Onca yaşadıklarım, fevkalade öemseyerek hafızama koyduklarım nafileymiş
Bir gerçeğin, hisseden kalbin ve ruhu yetinin, anlamak kabilinde inşirahı farkın
Halime sudur etmesiyle, filizlenen umutların latif mealine o an muttali olmuştum
Anladım ki senin yokluğunda
Bir yanım hicranın ellerinde çok çaresiz
Ne kadar sabrı denesem de olmuyor işte sen gelmeden
Her yer ve yanım bom boş
Sanki duvarlar üzerime yıkılmak istiyor
Başımı aldım gidiyorum
Hesap etmediğim bir istikamete doğru yöneliyorum
Hazanlaşan ağaçların altından ve terki mekân edilen sokaklardan
O kadar sakin ve fakir ki
Kim ve kimseler yok, terk edilmişlik yüreğimi dağlıyor
Yıllardır içimin sızısı dinmiyor
Ektiğim ümitler felaha erişmiyor, ruhumun hicranı niye dinmiyor
Ettiğim sukut, nazar ettiğim ufuk, kalbime ne vakittir bir rahat vermiyor
Hangi lahzalar bahtımın sahifeler için bekliyor, acziyetim ki sinemi hırpalıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!