Ardından bakarken, ayazın serinliğinde,
Nutku duran duvarlar, hayret ediyordu.
Kaldırımlarda inleyen feryat dinmiyordu.
Semalardan süzülen damlalar bitmiyordu.
Hıçkırığın boğuculuğu kıvamını ararken,
Bülbülün sesin ülfetiyle feryat diyor
Mahzun kuşlar kanatlarını çırparak umuda yöneliyor
Nasip bahtı felah için çiyli serdediyor, içim gidiyor, gönlüm ağlıyor
Göçüp giden şu virane gönlüm sessizliğe gömülüyor, uzletin aşkıyla nefesleniyor
Dönerim bir gün elbette bende ülfete
Firakınla dile gelen her nefesin erdeminde ki kutsi asudeye
Firkatin ram eğlediği hüzne, nefeslendiğim o elemin kadriyle hicran niye
Sinemi ihata eden bu hasret kime, terennüm ettiğim her nefeste dile gelen kederimle
Ne bir heves ve ne de heva kar
Yar için vuslat her vakit şiar, nar ne latif har
Kanayan bir yaram var, derd-i gamım firkat-i nazar
Ey figan eden kal, ne bülbül ve ne de Araf gönlüm için izmihlal
İnsan düşle başlar
Bulutlar durmuyor bir haykırış içinde
Gök gürlüyor içimde yankılanan sesle
Şimşek öyle hiddetli çakıyor ki karanlığın
Muştuladığı sinede gizlenen aşkın sesine
Lahuti bir ses kulak çeperlerinim içine
Artık inandım
Halimde yaşadığım anlamsızlığı
Yüreğin izlerinde hiçbir değerimin olmadığını
Düşlerin
Nefeslerinde naifliğin bulunmadığını
İçimin yandığı
Dilimin hadsiz kuruduğu
Günlerden birini yaşıyordum
Kendi
Halimde çalışıyor günlerimi
Artık ne çare ki hal kalmadı
Ardından bu göremeyen
Gözlerle çaresiz bakarken
Esrarın perdesini aralarken
Sen yine sessiz habersizdin
Merakın ayalinde yaşamak
Sancısı olmalıydı düşlerin
Emel adına üşüşmelerin, umudu zanneden serkeşlerin
Kendiyle barışık olmayan nefeslerin, heba olmak için can çekişenlerin
Hangi mizanın arifesinde, murat edilen ne, gidilen yol nereye, hak nasıl biline
Akıl ve irade ne müthiş hazine
Belki yenik düşüyorum
Halimden sudur eden sancılarla kime sesleniyorum
Hangi hakla huzura geliyor ve değerli nefesleri meşgul ediyorum
Zaman haklı çıkıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!