Tam anlamadılar dini, kitabı;
Çaba göstermedi zalim insanlık.
Hani tüm mülkün sahibi Allah’tı?
Hep ele geçirdi zalim insanlık.
İnsanların var anlamaz bir yanı;
Bu kadar çok cana canana kıyılanda
Sevmek, aşık olmak kolay değil be usta!
Sabahattin Ali’den Cemal Süreya’ya
Hep aşkı yazdılar, okuyalım be usta!
Hüznün, hasretin şairi Ahmed Arif’ten
Tüm seyyahlar bilir Anadolu’da
Rüzgarlar savrulur, başaklar değil.
Eğer meramını anlatamazsa
Sazlara söyletir, kendine değil…
Tüm seyyahlar bilir Anadolu’da
Yıllarca vaazlar verdin dinledik seni;
Anlamadığım bunlarsa kalsın be hoca!
Seni her dinlediğimde gerersin beni;
Ben bu kadar kusursuz değilim be hoca(!)
Anlamadığım yok, açıklanmış Kur’an’da,
Hiç unutamam o güzel anıları!
Hep aklımda köyümde okul yolları!
Terlerdim sırtta kitap defter taşırken
Ve okul dönüşünde yokuş çıkarken...
Şimdi düşünürüm o toprak yolları.
“Din’den çıkan öldürülür” diyorsunuz;
Hangi ayette var? Atmayın kafadan!
Yahu neden Kur’an’a bakmıyorsunuz?
Doğruyu der Kur’an, atmayın kafadan!
Nisâ yüz otuz yediye bakmazsınız,
Okuyun demişti Allah Kitabı’nda...
Kur’an rehberdir bollukta ve darlıkta.
Hem bilim olur varlığa yansıyanda...
Kur’an ışıktır her türlü karanlıkta!
Kur’an ışıktır ancak yanlış yaptılar;
Okuyalım Enam’dan, Bakara’dan;
Nebi’yi “Ne bekçi ne vekil” eder!
Dinde zorlama yok, söyler Yaradan;
Zorla iman olmaz, münafık eder!
A’râf iki yüz beş uyarır bizi;
Kur’an, ilkeleri koyar önümüze,
Ancak her şeyi söyler, demedik size,
İnandık “Aklı kullanın” ayetine.
Kur’an ayetleri neden yetmez size?
Akıl versin Kur’an, ışık tutsun size!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!