Mustafa Bulan Şiirleri - Şair Mustafa Bulan

Yalçın kayaların yükseldiği yerlerde
Yürümek istiyorum bir kanyon içinden.
Bir karınca, bir tırtıl kadar sessizlikte
Uzaklaşmak istiyorum bu densizlerden!

Uçmak iyi gelir kartal gibi göklere;

Cennet için dediler hep, önce iman;
Madde madde sayar kader kurbanları(!)
Ancak sayılara dökerek kafadan
İmana ulaşır kader kurbanları(!)

Hep medet bulurlar kaderden, yazgıdan

Yeter ki zayıf bulsunlar karşılarında;
Nasıl olsa bunlar hep kaderlerinde var(!)
Çok cesurlar kadın ve zayıf karşısında(!)
Her pislikten sıyrılmak kaderlerinde var(!)

Kimseye bırakmazlar, dürüstlük onlarda(!)

Kadına ısrar etmek onursuzluk!
“Ya benim, ya toprağın” ne demekse?
Onurlu adam hiç bilmez sululuk…
Ve döner dünyasına sevilmezse...

Fazla utangaçtır onurlu adam,

Bir türlü aşamadım
Denizdeki dalgayı
Bu sene göremedim
Yaylada Kadırga’yı.

Oy Kadırga Kadırga

Kadına ısrar etmek onursuzluk!
“Ya benim, ya toprağın” ne demekse?
Onurlu adam hiç bilmez sululuk…
Ve döner dünyasına sevilmezse...

Fazla utangaçtır onurlu adam,

Hocalı hakkında tarih yalan söylemez,
Her yerde cesetler, kimse soykırım demez.
Asla güven olmaz emperyal devletlere!
Hepsi fırsatçıdır, vicdan merhamet bilmez!…

Yer, gök yıldızlar şahittir bu soykırıma,

Attılar yalanı, tarih utansınmış(!)
Hem kullandılar ecelinden öleni...
Güya mezardan çıkarılıp asılmış
Büyük alim İbrahim Hakkı Efendi!

Kemahlı İbrahim Hakkı bir hocadır,

Bir şansım olsa kaderden uzak!
Geçmiş yıllarıma dönsem geri.
Şu zincirlerimden kurtularak
Söküp atardım tüm keşkeleri.

Bir şansım olsa kaderden yüksek!

Kime bilge denir, pek kafa yorulmaz;
Her şeyi bilenlere denilmez bilge!
Kolay değil bu, herkes bilge olamaz;
Bilgi yolundan gidebilendir bilge!

Ezberleri bozmak hlç kolay değildir,