Mustafa Bulan Şiirleri - Şair Mustafa Bulan

Barajlar yapmıştı yurdun her köşesine;
Almıştı milletten “Su müdürü” ünvanı!
Sonra meşhur şapkasını aldı eline;
Önce şaşırmış olsa da parti tabanı
Altmış dörtte çıktı siyaset sahnesine...

Bana “Mason” dediler, ben buna şaşarım!
İki defa darbe yedik, masonuz güya(!)
Masona darbe(!?) Bu aptallara sorarım…
Halkıma güvendim, girmedim her kavgaya!

Ne masonu? Türkmen köylü çocuğuyum ben!

Romantik şiirler yazamam diye
Laf etmeyin çömez şairliğime.
Onları temize çektim sineye.
Laf etmeyin çömez şairliğime.

Çok romantik anlar yaşadım gençken

Alçaklar çocuklara kıyıyorlar,
Öldürüp bir çuvala koyuyorlar,
Kader deyip Allah’ı suçluyorlar?
Şeytan bile buna iftira diyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Ben her yerde güzel sözler yazamam
Mavi denizler ilham vermez bana.
Sahiller dar gelir, rahat olamam
İlham verir dağlar her zaman bana!

Yetmez bana deniz, sahil, musiki…

İnsan güç alır, hep doğruluk olsun
Kovsunlar beni yalancı köylerden!
Varsın dokuz köye soysuzlar dolsun
Kovsunlar beni yalancı köylerden!

Varsın birileri söylesin çok rahat,

İnsanlık var olduğundan bu yana
Şairlere ilham verdi deliler.
Aptallar bela iken insanlığa
Şanlı tarihini yazdı deliler!

İlk insandan bu yana, çağlar boyu

Başına sarık giyer, sakalları yerde,
Yakasız bir gömlek, giyer hocaefendi.
Kolay susmaz mübarek, konuşur her yerde,
Odur büyük âlim, odur hocaefendi(!)

Sünnet sünnet der durur, hiç binmez deveye,

On dört asır önce ortam tehlikeli...
Yollarda haramiler, eşkıyalar var...
Üstelik var bir de köle ticareti.
Sen tek başına erkek olsan ne yazar!

Tek başına seyahat zor o devirde;

Hep umut dolu bir bekleyiştir
Zemheri sonu yaklaşan bahar.
Gülümseyerek müjdeler verir
Menekşeler, güller, akasyalar...

Kuşlar, arılar şarkılar söyler