Mustafa Bulan Şiirleri - Şair Mustafa Bulan

Sene bin altı yüz seksen üç, Viyana’da
Osmanlı yenildi şu malum kuşatmada!
Sonra neler oldu iki buçuk asırda?
Zafer yazamazken savaş meydanlarına
Daha yüz doksan sekiz yıl var doğmasına!

“Ömründe hiç yenilmedi” diyorlar bana!
Yanlış yolda olsam muzaffer olamazdım!
Allah utandırır, vermezdi izin bana!
Ancak utandırmadı, ben yanlış yapmadım!

Tarihte kötüler yaşamaz hep yenerek;

Ne kendim için saraylar inşa ettim!
Ne korunmak için kanunlar istedim!
Hele yaşarken kendime heykel dikmek?
Vallahi ben bunlara gülüp geçerim!

Benim yoktur korunmaya ihtiyacım!

Ben çöküşü görüp çareler üretirken
Ben Kur’an’a ters mi düştüm, sorarım size?
Buna sebep olanlarla kavga ederken
Ben Kur’an’a ters mi düştüm, sorarım size?

Yaşamıştık asırlardır büyük karmaşa…

Ben özetle söyledim meclis kürsüsünden:
“Bu bir program, eş değil dogmaya, ayete”
“Ve sanıldığı gibi inmemiştir gökten.”
“Bu da şartlara göre değişir elbette”…

“Dogma” ne demek? Hiç zor değil araştırmak.

Doğruyu söyleyin, bakmayın öyle şaşı
Ne nikah ne nişan Nebi yapmaz çocuğa!
Nedir Ayşe Validemizin nikah yaşı?
Ne nikah ne nişan Nebi yapmaz çocuğa!

Bu rivayet değil, sanki açık eksiltme,

Ula garip uşağım
Bakmayasın kusura.
Nereye gidiyorsun
Yolları sora sora?

Yürürken sokaklarda

Zor şartlar altında geldiler Balkanlar’dan;
Türk, Boşnak, Arnavut; nitelikli insanlar!
Kucak açtık onlara, Evlad-ı Fatihan…
Mehmet Akif gibi millete güç kattılar!

Hele Selanik göçmenlerine haince

Masum insanlar, yaşlılar, bebeler
Öldürülürken nerdeydin birader?
Bunları çözerken aklımız gider;
Terör karşıtlığın tebrike değer(!)

Genç, yaşlı, kadın, çocuk hep beraber

Ben de Eylül çocuğuyum, anam şahit;
Eylül ortalarında doğduğum vakit
Kaçıncı gün? Takvimlerde bulamadım,
Belki on dört, belki on beş soramadım…
Ben bu yüzden her yaş günü yalnız kaldım!