Uzayan gecelerde sensizliğinle,
Hayalinle avunmak zor geliyor artık.
Her anım, her nefesim seninle,
O boşluğu doldurmak istiyorum sıkıca.
Sağ yanım bomboş, bir kalbe hasret,
Ben sana kurban olduğum demişim
Canımı ayaklarınin altına sermişim
Dikkat et üzerine basma ne olur
Heves değil ki yüreğimden söküp atayım
Sevgini özümden koparacak gibi esme ne olur...
Üzme, seni böyle seven adamı üzme,
Ve bil ki seni benim gibi sevemez kimse,
Bu kalp sensiz bir an bile güler sanma,
Gözümdeki yaşlara aldanıp uzağa gitme...
Ne olur, incitme bu yaralı ömrümü,
Üzülmek geçer de, kalır kırgınlık,
İçimde bir sızı, tarifsiz bir ağırlık.
Bir yığın söz birikir, sadece yutkunarak,
Söylenmez, anlaşılmaz, bir anlık ayrılık.
İki yabancı gibi, şimdi yürüyoruz,
İyi değilim, ölecek gibiyim
Ruhum bedenime fazla, bedenim ruhuma dar geliyor
Her adımda sebepsiz bir hüzün
Gözlerimden nedensiz yaş akar
Ölsem üzülen olur mu , ben ölsem sen üzülürmüsün?
Vakit benden yana, saat ayarlı
Müjdeler esen bir yeldi, kararlı
Bir kapı çalındı, hayaller yaralı
Gönül soframızda hüzün pusuyordu
Evlat gelmiş madem, baş üstünde yer
Vakit daralır içimde, bir yangın başlar sessiz,
Zemzem olsa ne yazar, boğazım kurur sensiz.
Ezan sesine karışır feryadım, tertemiz,
Yanımda olsan şimdi, diz dize ve nefessiz.
Gözümdeki fer söner, tabağımdaki aş soğur,
En güvendiğin üzüyorsa içindeki çocuğu
Yangına körükle gidiyorsa en sevdiğin
Kırılıp da sadece gönül koyma artık
Vakti gelmiştir gitmenin, arkana dönüp bakma...
Eller kirlenmiş, vazgeçilmez sevginin
Vaktim doldu artık, sönüyor ışık,
Yollarım kapalı, aklım karışık.
Kime küskün gönül, kimle barışık?
Bir mektup yazdım ki, ucu yanık kor.
İyi misin diye, sormaya korktum,
Vaktim doldu artık, söner ışıklar,
Ecel kapım çalar, hüzün eşikler.
Deryada kaybolmuş eski aşıklar,
İyi misin bilmem, ben iyi değilim.
Mektubum yasaklı, elimde kaldı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!