Söylenenler o denli ağır geldi ki cana,
Yapılan onca güzel şey silindi bir anda.
İnan zerre kadar kızgınlık yok içimde,
Sadece hüzün var, sen dolu bu gönlümde,
Nasıl da incittin sevgimizi hoyratça,
Oysa ne kıymetliydi .bu çıkarsız sevda...
Ben senle gül olup açmayı
Özgürce uçmayı sevdim
Ben senle sevmeyi sevdim
Ben senle insanı sevdim
Ben senle hayatı sevdim
Ben seni canıma canan gibi,
Şafak vakti gürleyen o mukaddes sadasın,
Arşın yedi katında en mübarek nidasın,
Sen bükülmez bileksin, sönmeyecek sevdasın.
Süzülür gökyüzünde, nazlı nazlı şan olur,
Senin bir damla rengin, binlerce destan olur.
Bulduğum bir yitik gibi oldun ömrümde
Bugüne dek bilmediğim tatsın özümde
Seninle tebessümler bitmez bitmez yüzümde
Şiirleri yazan benim, sahibi sensin kadınım...
Yüzüme yansıyan bir nur gibisin
Sen beni öllüğe yatırıp
Kundaklara belemedin mi anne?
Çabuk büyüsün diye mi,
Dokuz kadını emzirdin anne?
Benim hiç sevdigim olmadı anne...
Ne özgürce sevebildim,
Bir şiir dinledim sanki ben dim anne
Yüregım ince ince sızladı
Aktı gözlerimden buz gibi ter
Ellerime bulaştı ruhuma sıçrayan kan
Her yanım kan,
her yanım ter anne
Küçükken seni üzerdim
Hoşuma giderdi kızdırmak
Bazanda bilmeden
Hiç istemeden kırardım
Ben ne yaparsam yapayım
Sevinçte hüzünde
Şahit ol ya Rabb,
Her şeye yeniden başlıyorum...
Ümitsizlikten ve çaresizlikten,
Sana sığınıyorum.
Beni yalnız bırakma,
Ya "Allah" ya "Bismillah".
Sahne şaha kalktı, ritimler coşar,
Binlerce el şimdi, gökleri aşar.
Müziğin rüzgarı, bendinden taşar,
Zaman bu döngüde, durur yerinde.
Kalbiyle dokunur, sesleri bağlar,
Arada bir doğan sahte güneşin,
Isıtmaz içimi, sönmez ateşin,
Sırtımdan vuran o sözde eşin;
Varlığı yük bize, salla gitsin.
İhtiyaç duyulunca "canım" diyenin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!