Benim öldüğüm an senin gittiğin andır canım.
Ben söyleyim, sende bunu bilde
Sen gidince benim yolum cehenneme kadar!
Sen gidince benim gözüm dalar ufuklara!
Sen gidince benim gidişimin dönüşü yok.
Olsun sen yaşa gönlünce, dilediğince yaşa.
Benim bu dünyaya sadece yemek, içmek, yatmak ve sevişmek için gelmiş olamazdım.
Ve bedel ödeyerek öğrendim ki
Yaratanın insanca ülkü gibi büyük bir davaya hizmet etmemin muradı varmış...
Müsait olursam değil,
Vakit olmasa da sana gelirim diyenler...
Gecenin en karanlığında,
Yıldızlar kaybolsa da yine sana gelirim.
Kıymetini bil,
Böyle sevenler kalmadı.
Ne bir sevgi var, ne gerçek seven,
Oynasam gülsrmde mutlu değilim,
Boy pos endam, kaş göz, güzellik
Boyu boyuma denk olsada mutlu değilim...
Konuşursan konuşur yazarsan yazar bildiğin robot,
Benim içimde öyle muzur bir çocuk var ki…
Bana istediğim hiç bir zaman yapamayacağım şeyler yaptırıyor.
Naparsan yapayım ne dersem deyim uslanmıyor.
Yapıstı ruhumun paçasına elinden kurtulamıyorum…
Aklım fikrim kalbim ruhum bedenim
Onun elinde oynadığı bir oyuncağız…
Namussuz kürsüde nutuklar atar
Yiğitler suskunca hüzne batar
Vatanı üç beş kuruşa satar
Haysiyet pazarda meze sayıldı
Kuzu postu giymiş sırtlan sürüsü
Verdim sadakamı kör bir dilenciye,
Gözü görmedi ne elimi ne cömertliğimi.
Nankörlüğün zehrinden kurtardım kendimi böylece,
Menfaati bitenin selamı da kesildi.
O ruh, bencil bir iblis gibiydi,
Fiyatı olan ama değeri hiç bilmeyen,
Nankörlük bedava, insanlık pahalı,
Nankör her şeye fiyat biçer,
Lakin insanın değerini bilmez,
Bir insan nankörse, hemen yol ver...
Gönül bahçemde açan gonca gülleri,,
Dinle beni Ali, dinle ey Özlem
Bir yastıkta kocayın, hep gülsün yüzler.
Aşkın sarayını sabır ve şükür süsler
Bitmesin gönülde bahar ile güller.
Seni nasıl da özledim.
Şu beni duysan, çok mu diye sorardın...
Bende Sonsuzluğun sonu kadar guzum.
Bilmiyorum varmı yokmu bir sonu,
Ölüyü bekleyen taze mezar kadar özledim. Sensiz ölüm kokuyor satırlarım.
Sensiz atan kalbe bile düşmanım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!