Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Ben bir garip kulum işte,
Her nefesim bir tevhitte.
İster uyanık, ister düşte,
Sıfatım O’ndan gelir, özüm O’na ayandır.

Tende canı saklayan O,

Nasıl düştü sevdan naçar yüreğime gülemiyorum
İşlemişsin adeta iliklerime hafızamdan silemiyorum..
Şiirlerde sevdayı özlemi sensiz telaffuz edemiyorum
Yokluğunda yüreğime pranga, dilime kelepçe vuruyorum...

Un ufak param parçayım sensiz olan düşümde

Parkta salıncaklar, yetim ve öksüz,
Sokaklar sessizdir, neşesiz, köksüz.
Küçücük zihinler, kalmış mühürsüz,
Ekranın kölesi, oldu yavrular.

Misketler tozlanmış, saklambaç bitti,

Parmaklar dokunur, canlanır cihaz,
Tek bir hamle ile, kopar fırtına.
Ne kış dinler gönül, ne de sıcak yaz,
Tek bir hamle ile, kopar fırtına.

Sesler dalga dalga, sarar her yanı,

Pazar kurup tezgahta, vatanı sattılar bak,
Dün haykıran korkaklar, korkuyu tattılar bak.
Eskiden bir ses için, tarlasın satar garip,
Vatanı satar şimdi, koltuğa olsun sahip.

Şeref dediğin nedir? Bir manyetik bant kadar,

Bu kısacık nefeste ne dertler biriktirdim.
Artık bir nokta koydum, ve acıyı yutkundum,
Zoraki " peki" lerle içime akan kan, durur sandım
Kocaman hüzünleri bir "peki"ye sığdırdım,..

Gözlerimden süzülmek isteyen yaşları tuttum,

Demek neyini beğenmedin diyorsun! ....
Biliyorken seni ne kadar büyük sevdiğimi,
Biliyorken deliler gibi her an özlediğimi,
Biliyorken sensiz nefes alamayacağımı
Ve iman edip inandığım olmasa, sana tapacağımı
Bunları bildiğin halde, kuru, yavan bir sözle beni savıyorsun...

Rabbim yüreğini.sevgi ile halketmiş
Aşk.sensin sevda sen ey peri kızı
Sevdanın en karası gönlüne düşmüş
Gül sensin gonca sen ey peri kızı.

Her şiirde ayrı duygulanır sesin

Değildir aşk arzu ile isteyip, güzelliğe kapılmak
Aşk cananın ateşiyle bile isteye gönüllü yanmak,
İnanıp güvenip o yüreğe yürekten teslim olmak
Bir pervane misali yarın nurunda dönmek ...

Beden değil ruhtur gerçek sevgi ile acıyan,,

Ne uzun bir gece bu, bitmeyen bir hüzün,
Göğsümde bir ağırlık, bin yıllık bir düğün.
Keşkeler ormanı, her yaprak bir yara,
Kaybettiğim ne varsa, şimdi kap kara.

Zaman denen cellat, acımasız bir kılıç,