Ben senle gül olup açmayı
Özgürce uçmayı sevdim
Ben senle sevmeyi sevdim
Ben senle insanı sevdim
Ben senle hayatı sevdim
Ben seni canıma canan gibi,
Bulduğum bir yitik gibi oldun ömrümde
Bugüne dek bilmediğim tatsın özümde
Seninle tebessümler bitmez bitmez yüzümde
Şiirleri yazan benim, sahibi sensin kadınım...
Yüzüme yansıyan bir nur gibisin
Sen beni öllüğe yatırıp
Kundaklara belemedin mi anne?
Çabuk büyüsün diye mi,
Dokuz kadını emzirdin anne?
Benim hiç sevdigim olmadı anne...
Ne özgürce sevebildim,
Bir şiir dinledim sanki ben dim anne
Yüregım ince ince sızladı
Aktı gözlerimden buz gibi ter
Ellerime bulaştı ruhuma sıçrayan kan
Her yanım kan,
her yanım ter anne
Küçükken seni üzerdim
Hoşuma giderdi kızdırmak
Bazanda bilmeden
Hiç istemeden kırardım
Ben ne yaparsam yapayım
Sevinçte hüzünde
Şahit ol ya Rabb,
Her şeye yeniden başlıyorum...
Ümitsizlikten ve çaresizlikten,
Sana sığınıyorum.
Beni yalnız bırakma,
Ya "Allah" ya "Bismillah".
Günlerdir dertleşip muhabbet ettik;
Her güne yeni bir umut ile başladık;
Kalpleri tavaf edip riyakar iblisleri taşladık;
Mükemmel olmamıza gerek yok, sahte olmayalım yeter...
Konuşunca zannedersin adam gibi adam
Şair olmak bir sabah kahvaltısı.
Sevgiye aç bir cümle ,
Yaramaz, şımarık bir dize olmak.
Yanakları al al
Yazılmaktan az biraz utanmış.
Sevgiyi tanımayan bir yüreğin
Ulaşmazsa hedefine hükmünü yitirir şiir
Söz dökülmez kağıda küser kalemi
İçinden geldiği gibi yazacak şair ararlar
İsterler ki harflere hecelere versin ayarı
Kelimeler arzu ile yırtsın karanlığı
Bezesinler aşka dair şiirlerle sokağı
Her yazılanı şiir sanma, belki yaradır,
Her yazanı şair sanma, belki yaralıdır...
Kimi kelimeler vardır ki, zehirli bir oktur,
Sözde manasızdır ama, aslında içten bir ağıttır.
Yüzeysel bir sızıdır kelimeler bazan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!