Gönül heybesini açtım önüne,
Seni dürüst sandım, yandım boşuna.
Bakmadım geçmişe, düne bugüne,
Meğer kurt düşürmüş senin aşına.
Q
Zekamı sınadın, "saf mıyım?" diye,
Gönül heybesini boşalttı dünden,
Bir sitem bile geçmiyor içimden.
Kırılmak lükstür, vazgeçtim bu günden,
Yükün ağırlığı bitti bu kalpte.
Ne bir öfke kaldı, ne derin bir ah,
Gönül hırkasını taşa mı vurdu?
Zamanın çarkını hayale kurdu.
Kendi ateşinde bir vaha buldu,
Yanar da sönemez aşkla yananlar.
Gündüzü karanlık, gecesi ayan,
Gönül kapım açık, minnetim yoktur,
Öncelik değilsem, yollarım haktır.
Kimseyi sırtımda kambur edemem,
Varlığım yük ise, gitmek mutlaktır.
Q
Bir sıcak bir soğuk, sarsamaz beni,
Gönül kapım açıktı, sen hiç kıymet bilmedin
Vefasızlık yolunda, bir gün geri gelmedin
Eskidi tüm duygular, tek bir yaşım silmedin
Baktım anahtar sende, ben kilidi değiştirdim.
Zaman akıp giderken, hiç bekletmek yakışır mı?
Gönül kapısı, bir kilit.
Zorlanmaz ki bu denli.
Kimsenin kalbine, zorla girmem.
Seviyorsa, kapı açılır kendiliğinden...
Her sevgi bir tohum, emekle büyür.
Gönül kapısını sürgüledim ben,
Soğuk sananlara cevabım budur.
Yarı yolda kalan yorgun bedenden,
Emanet bir güven beklemek zordur.
Çabanın hükmü yok, vefa silinmiş,
Gönül kapısını çalmayı bil de,
Bir tatlı huzura erilsin yeter.
Lüzumsuz sözleri tutmalı dilde,
Kalbe ince yollar serilsin yeter.
Yıkmak kolay iştir, yapmaksa emek,
Gönül kırmak, Kâbe yıkmak gibidir,
Bilmez misin, vebali var, ahı var.
Sevenin gözyaşı sanki nehirdir,
Her damlasında bin bir eyvahı var.
Omuzda yük olur, kalpte bir sızı,
Gönüller birleşir, silinir keder,
Bu hasret, bu kavga elbet bir biter.
Karanlık dağılır, karanlık gider,
Güneşle uyanır şafak inşallah.
Silinir dillerden nefretin izi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!