"Ameliyat oldum" dedi; sızı gibi bir haber,
Titreyen o ince ses, kalbe vurdu bir sefer.
Gözlerimde dondu bak, son nefeste o keder,
Uzaklık, ruhum ile aramda perde çekti.
Dikiş izi yüreğimde; her kelime bir yara,
Suskunluğun yüküyle düşerim bin efkara.
Canımdan bir parça koptu, o soğuk odalarda,
Haberin ağırlığı, beni benden alıp gitti.
En yakın bildiğine, sitem eder mi insan?
Neden gizledin bunu? Sana müsaitim her an!
Şimdi gönlümde tüter, hüzün dolu bir duman,
Aklım hep o limanda, o uçsuz yolda kaldı.
Bekleyişin rengi bak, griye çaldı soldu,
Dilsiz mektup misali; yollar cevap vermez oldu.
İçimdeki o çocuk, köşe bucak kayboldu,
Uzaklık, vuslatıma derin yaralar açtı.
Zamanın çarkı döner, gönlüm kilitli sende,
"İyiyim" deyişinle, dururdu dünya bende.
Buzdan bir dağ misali, yükselir hep önümde,
Gözyaşım, geçmeyen o hüzün vaktini vurdu.
Sessizliğin çığlığı, bana çıkmaz sokaktır,
Haber bekleyen kalbim, yas tutan bir limandır.
Her susuş bir mesafe, her bakış bir yaradır,
Yaşananlar ömrümde, kederle geçen bir zamandır.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!