Ben bir çocuk;
Israrla sol memenden açlığını dindirmek için çabalayan!
Sen bir ana;
Diri göğsündeki sütle hayat vermeye çalışan…
Onlar ki ağlaşıyor
Okinowa’dayım
Tramvaylar geçmiş üzerimden
Eylül’le bir tutmuş beni
Hayamusa gözleri kapalı
Okinowa Nida
Pısırık gecemde gamlı baykuş
Seyran, seyran kavak yelleri
Her gün yeni bir taş eklenir
Sanki hiç biri ölmüyor
Ufacık mezarlar var
Ufacık gözlü mezarlar
Mozart öksürdü;
Sahnedeydi öksürdüğünde Mozart
Tüm koro sustu
Sinirliydi Mozart…
Fidaro düğününe geç kalmış
Trafikten olsa gerek
Onlar Kaç Kişi
Üç adam, bir kadın
Toplasan adamlıklarını eder bir çocuk belki
Cin fikir, fitne, fesat
Yalan dolan, hile hurda gerisi…
Bin dokuz yüz seksen bir yılı
Der ederken tarihteki mekânını
Pasifik’te doğdum bir adada
Bir balıkçı köyüdür
Okinawa derler adına…
Ana baba adı mühim değil…
Beklemek seni
Yorgunluğunda ömrümün
En umutlu şey
Ve
Özleyebilmek seni
Nehrinde sesiz sedasız akan zamanın
Daha bir özenle dokuyorum, seni
İlmek ilmek yüreğime örüyorum
İçine konuk olmaya çalışıyorum
Mülteciyim
Sende yatılı kalmaya çalışıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!