Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Toplum içinde insanı en çok yoran şeylerden biri; boş konuşmaların, dedikodunun ve fitnenin içinde kalmaktır.
Bazı insanlar vardır ki sohbet üretmez, huzur tüketir.

Konuşmaları fayda değil, kırgınlık taşır.
Bir araya geldiklerinde dostluğu değil; yalanı, dolanı, insanların arkasından konuşmayı büyütürler.

Gülü dikeniyle sevebilirsen gel,
Sözler dans ederken yüreğe değerse gel,
Bakışlarımda saklı anlamı sezersen gel,
Sevda yükünü birlikte taşıyabilirsen gel.

Gözlerime bakınca susmadan anlarsan,

Bir Mahalleye Sığan Ömür

Bazı yerler vardır; haritalarda sadece bir nokta olarak görünür. Oysa orası, bir insanın bütün hayatını şekillendiren, karakterini yoğuran, ruhuna işleyen yerdir.

Benim için o yer, doğup büyüdüğüm, çocukluğumun izlerini taşıyan Tepeköy'dür.

Korkma dünya darsa da, gök üstüne yıkılsa da,
Kulun asıl terazisi haramdan kaçışındadır.
Bir lokmada nefsini boğan,
Bir ömürde ruhunu kaybeder.

Ey gönül!

Bir karanlık çökmüş zamanın üstüne
Tilki, hileyle yürür; çoban, gafletle susar.
Kurdun dişinde gece, pusuya yatmış kader
Bir oyun kurulmuş ki, akıl bile şaşar.

Tilki canından olur, çoban malından

Okuyan, araştıran ve dinleyen bir toplum olmaktan uzaklaştık; düşünmek yerine ezberlerimizi tekrarlıyor, dinlemek yerine kendi bildiğimizi okuyoruz.

Yanlışı sorgulamak yerine ona mazeret üretiyor, hatayı düzeltmek yerine meşrulaştırıyoruz.

Öyle bir hale geldik ki, dürüst insanın sesi duyulmazken; hırsız, uğursuz, ahlaksız ve zalim olanlar itibar görüyor.

Torun sevgisi..
Derlerdi de,
en iyi dedelerle nineler bilirmiş bunun ne demek olduğunu.

Ben de gülüp geçerdim;
"Bilmem ki..." derdim,

Nisa’ya
Nisa,
Adın düşer kalbime bir bahar sabahı gibi,
Gülüşün güneş olur, ısıtır içimi.

Küçücük ellerinde koca bir dünya saklı,

Trenin Peşinden mi, Lokomotifin Başında mı?
Osmanlı neden çöktü?
Sadece savaş kaybettiği için mi?
Hayır.
Asıl sebep, dünyanın yön değiştirdiği dönemlerde değişime ayak uyduramamasıydı.

Tükendi gözlerim seni aramaktan,
Geceye her dalışımda izine rastlamaktan.
Tükendi ellerim,
Sana seni yazmaktan,
Her harfte biraz daha sana bağlanmaktan.
Tükendi yollarım sana varamamaktan,