Mehtap çekerim geceleri
Endamına hayran
Güneş saçarım gündüzleri
Gülüşüne seyran;
Aşkın elindense bir kadeh baldıran
Zalim dünya çilesi boyumu aşanda
Cennet teselli çekti mazlum ruhuma
Ecel vız gelip tırıs geçti bir anda
Ne var ki razı gelmedi kalbim yârdan ayrıya
Çünkü aşkın yılkı umudu kalmıştı ardımda;
“Aşkına bencilim” dedim
“Canın sağ olsun” deyip gittin
Bendeki can zaten sendin
Sen benden de bencil çıktın...
Sen gözlerimden çekildiğinde
Bir garip boşluk ezildi içimde
Çaresiz çırpına kaldım kuytularda
Karaya vuran balıktım sığ sularda.
Ne canlarım çıktı gitti de peşinden
Şarap çanağı dibinde
Ateş suyu şehvet teninde
Satılık aşk vardı vitrinde;
Özlemin dürttü
Saklayamadım adını
Aşktan bahsedelim
Bahsetmek yetmez
Aşktan bahşedelim;
Baksana, aşk geldi içimden
Alsana beni benden!
El ele tutuşup bakıştık
Gözlerimizden kilit kalbimiz
Hiç konuşmadık
Ayaklarımız deniz…
Tükürmedi Shakespeare bir dem bile
Sen ayrılığa çekilende
Hazan dağları çöktü içime
Ağladım da ağladım
Kara dul yasları bağladım.
Beklerim dönesin diye
Belim bükük
Nefesim sönük
Karizma buruşuk olsa bile
Gene de güzele kayar gözüm,
Kayar kaymasına da ne çare
Kırmızı gül açmaz olmuş gönlüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!