Ne sevdalara uçmuş
Ne hayallerden düşmüş
Hani benim hoppala gönlüm?
Titrer ellerim
Görmez gözlerim
Çıkmışsan ayrılık yoluna
Hiçbir özlem bırakma ardında
Geri dönüşlere bahane anlamında;
Ne söylenmemiş söz kalsın dilinde
Ne sönmemiş köz yansın kalbinde.
Güneş doğdu
Kumru balkona kondu
Kalkmalı
Sinek kaydıran tıraş olmalı.
Kahvaltıda omlet
Bir kelebek kadar narinsin
Kalbimin sesine çarpsan düşeceksin
Ve sanki gözüme kaçan bir hayalsin!
Açsam gözlerimi
Utanıp kaçacaksın.
Devrim şavkıyla ütülenmiş mumyalar
Tıraşlanmış beynimi yumuşlar,
Aynalı bilinçten atımlar
Kızıl çölde güneş satarlar.
Şaşa kaldım kurumlu akıllarda
Ol diyen zaman
Ne dün ne yarın,
O bir anlık tırpan
Şimdiye kefen kırpan.
Kalmışsan düne kindar
Kalsam ayrılık elinde
Gebersem hasret içinde
Gene de terk etmem kendimi
Canan atarına minnet diyeti;
Batsam buzul dibi yalnızlık içine
Deli divane koşar yürek
Mantık dinlemez artık
Aşktan çarpılsa da bir
Aşk ona çarpsa da bir…
Akıl melekesi körleme uçar
Ey benim yaprak biti başım
Yanaş gönlüme tanış olalım
Geri dursun budala mantık
Hele yanaş bir atım yürek!
Bak gördün mü!
Kıyamaz aşkın pamuk kalbi
Nazik bir eda ile kucaklar
Pırlanta çalımlı çapkın gülleri;
Geçer zaman öğrenir insan
Somurtunca geçim zorundan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!