Sana aşktan yazdım ey felek!
Al avucuna közle kalbimi
Bandır aşk şerbetine
Yedir gönülden gönüle.
Kendime de aşktan yazdım amma
Kahpe felek acılı sürdü alnıma
Zil takıp oynadı karşımda
Ben çöllerde mecnun kaldıkça.
Çok oynama ey felek, çarkını kolla!
Biçilmişse kefenim canan uğruna
Asla pişman olmam!
Çıkacaksa çıksın canım ne gam
Ben aşk elinden ölmeye dünden varım…
Ecelden öncesiydi kaç kez geberdim
Canan yüzüne hasret gülün altına gömüldüm
Bir gamze gül uğruna kaç candan vazgeçtim.
Sen kim ola ey felek?
Ben kendime döndüm
Yer gök benlik şeytanı bağışladım
Hele ki kendimi bir bildim
Tanrı müjdesi sevmeye umut bağladım…
Kayıt Tarihi : 16.11.2015 10:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!