Gazze Geçişlim Şiiri - Muharrem Soyek

Televizyonda büyük ekran seyrinde
Gazze geçiyor kuş görüsünde,
Ne sokak kalmış ne cadde
Moloz yığını binalar sadece…
Ne var ki yıkımdan öteydi sadist zorbalık
Bu denli utanç yüküyle eğilmedi insanlık
Hiç bu kadar kimsesiz kalmadı acı gerçek...
Açılan soykırım davası
Kimine göre insanlık utancı
Yahudi düşmanlığı sayıldı,
Sessizlik bastı kalanı
Zalimin gölgesi uzadı
İnsanlık kısa kaldı
Vicdanlı eller bağlandı
Adalet çaresiz susa kaldı;
Bir lokma ekmek
Bir yudum su vermek
Havada asılı kaldı…
Okul hastane cami demedi
İçindekiler böcekti sanki
Yaktı yıktı ezdi geçti
Zalimin amansız nefreti.
Canhıraş feryatlar gökleri inletti
Özgürlük havarisi duymazdan geldi;
Belki de son sınavdı insanlık namına
Yargısız sorgusuz nefret gücü karşısında!
Artık seçenek olmaktan çıktı yansızlık
Dur demeli bir nebze onurdansa uygarlık
Vicdan sabrına isyan açılmalı bir yürek sancak…