Canlar verildi uğruna.
Uyuma!
Mustafa Kemal Atatürk için çarpan kalbe baksana.
Haydi durma!
Uğruna kolları sıva.
Ruhuna işlemedi mi bağımsızlık?
Hayatta gördüm ki,
Sen bir üniversite bitirirsen,
Sana bir damga vurulur:
Mesala bana askerde dahi:
" Tatvan'a Bilkentli gidecek aga. "
Gibi şeyler söylenir.
Üretim asırlarca devam etti.
Ürünlere yeni özellikler eklendi.
Ortalama kalite hep yerindeydi.
Çeşitli sınavlar verildi.
Ürünler, üretenler birlikteydi.
Bizlere kadar.
Bu toplum benden önce başkaydı.
Bense kalıntılarına şahit olandım.
Şimdi çocuk kafasıyla hatırlayandım.
Hatırlamasaydım.
Rahatsız olmasaydım.
Diğerlerinin arasına karışıp boş yaşantıya,
Bu toplumda gerçek değerler vardı.
Kimisi bizler gibi bunları ucundan yakaladı.
Sokakta,
İş yerlerinde,
Televizyonda,
Türk filmi karşında,
Tarih içinde,
Hayat gereğince,
Kimler gelip gidiyor.
Onlar gidiyor da,
Bize ne oluyor?
Bu nesilden nesile aktarılan değerler,
Ben hep demode oldum.
Neden?
Çünkü, meşhur 68, 78 kuşağına hayran oldum.
Evden, çevreden,
Dahası, ben kolilerin, kutuların arasında,
Dolaşırken,
Yüce kuşaklardan bu dizeleri anlamayanlar varmış.
Sorun bu ya:
Yüce kuşaklar bu 71-91’i nasıl yaratmış.
Yaratmış da,
Bizleri bunlar bu devre taşımış.
Taşımışsa,
Çok derslerden geçtim.
Beraber de çok derslerden geçtik.
Hiçbir ders sizin dersiniz kadar kalmadı.
Aklımda,
An be an,
Benim yazan,
Nesilden nesile,
Mutlu yaşadık toplum içinde.
Dersler devam etti.
Güzellikler süre geldi.
Ben de bu güzellikleri,
Sonundan yakaladım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!