Sonsuzluğun içindeki bir zerre ellerimde…
Atayım mı, gömeyim mi
Ne yapayım o zerreyi sizce?
Size versem içgüdünüz kabarır alırsınız.
O zerre para, mal, mülk bazen de güzel bir kız.
Alın o zerreyi, benim zerrelerle işim olmaz.
Geçmişin ve geleceğin arasında
Bir yerdesin
Öyle ki;
Tek sırdaşın taş duvarlardır, bilirsin.
Maviyi, beyazı, yeşili televizyonda görürsün.
Yaşamak ölüm gibidir,
Sen geldin ve sırana geçtin.
Çok geçmeden yere düştü kokulu silgin.
Ben yere düşen silgini alıp verdim sana.
Yüreğimi koyabilirdim bir “Sağol”una.
Sonra göz göze geldik, bakıştık biraz.
Senin yanakların al al oldu, sanki kiraz.
Eylülde bir alacakaranlık vaktinde başladı sevdamız.
Hani bir kızımız olursa adını Eylül koyacaktık.
Ruhumun direnişine engel olamıyorum.
Senin hangi çirkin hâlin beni senden soğutabilir ki.
Hangi senden daha güzeli seni bana unutturabilir ki.
Dün gece yine ağladım.
Bu kelimeyi bazılarınızın
Sevmediğini biliyorum.
Ama bu kelime gerçek.
Her şeyin bir fıtratı var.
Eşyanın bir fıtratı var.
Mekânın bir fıtratı var.
Yasaklanmış kitabım benim,
Seni okudum yine zifiri bir gecede.
Gözyaşı düştü yastığıma
Adının geçtiği her hecede.
Her hecede ben yıllarımı katlederken
Söylesene sen neredesin?
Ağaçlar ağladı yokluğunda,
Bastığım her yer kuru yaprak oldu.
Denizler köpürüp dalgaları ruhuma doldu.
Lokman Hekim bulamadı yanan yarama çare.
Gel ilacım ol,
Yoksa tüm kanım boşalsa da bu dert kalır içimde.
Gitme sevdiğim,
Beni bırakma
Bunu bize yapma,
Atma beni kor alevlere,
Nasıl dayanabilirim hasretine,
Açma sinemde derin yaralar.
Halatlarla bağladım kalbime kalbini.
Ama aşkı yerlere döktü o.
Susmuyor artık beynimdeki çılgın koro.
O, güzelin dünyadaki en güzel ifadesiydi.
Bense ondan aşk dilenen bir dilenci…
Nasıl bir arada devam edebilirdik ki.
Günden geceye akarken zaman
Yine bir yağmur parıltısı belirdi.
Düşündüm, sorguladım kendimi;
Ben seni neden sevdim ki?
Neden ben bunları yaşıyorum,
Nerede ilahi adalet?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!