Ağaçlar ağladı yokluğunda,
Bastığım her yer kuru yaprak oldu.
Denizler köpürüp dalgaları ruhuma doldu.
Lokman Hekim bulamadı yanan yarama çare.
Gel ilacım ol,
Yoksa tüm kanım boşalsa da bu dert kalır içimde.
Gitme sevdiğim,
Beni bırakma
Bunu bize yapma,
Atma beni kor alevlere,
Nasıl dayanabilirim hasretine,
Açma sinemde derin yaralar.
Halatlarla bağladım kalbime kalbini.
Ama aşkı yerlere döktü o.
Susmuyor artık beynimdeki çılgın koro.
O, güzelin dünyadaki en güzel ifadesiydi.
Bense ondan aşk dilenen bir dilenci…
Nasıl bir arada devam edebilirdik ki.
Günden geceye akarken zaman
Yine bir yağmur parıltısı belirdi.
Düşündüm, sorguladım kendimi;
Ben seni neden sevdim ki?
Neden ben bunları yaşıyorum,
Nerede ilahi adalet?
Gün batarken
İçimde uhrevi bir çağrının
Ulvi hislerin emareleri hayat bulur.
Sanki mekân sabittir
Ve zaman durur.
Nasılsın fakirim, işler yolunda mı?
İnsan gibi yaşamak için köpek gibi çalışıyor musun hâlâ?
Amaçların seni amaçsızlaştırdı mı?
Ciğerlerinin karalığı sorun değil, arada beyaz bir kalp var.
Eminim bedenin ruhuna dar, ruhun bedenini terke yer arar.
Aslında bir ölüsün sen, yaşadığına tek kanıt bedenin.
Ben sende yaşıyorum, sen ise bende…
Ben seninle büyüdüm,
Büyüdükçe büyüdün gözlerimde.
Tanıdıkça denizini, yeşilini, doğanı…
Güzelliğine boyun eğer oldu gönlümün sarayları.
Başın bulutları deler muntazam bir beyazlıkta.
Güzellik hazretleri,
Güzelliğinde gözüm yok.
Şiirlerime, sözlerime bakma.
Güzellik dolaşıcıdır,
Bir gün anlarsın geriye baktığında.
Sen yine de güzelliğine güveniyorsan
“Hadi’’ demişim,
Hadi dediğime bakmadan.
Bir mucize “hadi’’ demişim
Hiçbir mucize beklemeden,
Umduklarımı takmadan.
“Hadi’’ demişim
Herkes aynı çarkın içinde
Koşturur
Koşturur
Koşturur…
Her seferinde başladığı yere geri döner.
İlerleme illüzyonu içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!