Anlamanı Beklemiyorum Artık

Günah da sendin sevap da
Hatam da sendin affeden de…
Yaşayabilmek için muhtaçtım ellerine.
Dert mi çektiğini sanıyorsun,
Gel de biraz beni dinle.
Önce gözlerimden kalbime girdin,
Sonra kalbimden gözlerime gözyaşı olarak çıktın.
Bir gün mutlu olmak için
Kendimi her gün mutsuz ettim, bilmezsin.
Damara dayandı,
Her bir başkasına sarıldığında kalınlaşan izin.
Damar da sensin iz de,
Bildiğim de sensin giz de…

Sen seni seven için
Bir mimiğin bile önemi nedir bilir misin?
Kaderim kadar belirsiz,
Kederim kadar derinsin.
Ama benden önce vicdanın terk etmiş seni,
Gidişime üzülmezsin.
Kıymetlimdin kıyametim oldun;
Bilmiyorum şimdi benim için sen nesin.
Gözyaşlarımın ağırlığı,
Düşüncelerimin ağırlığından fazladır.
Bir gözyaşımı bile anlatamaz,
Binlerce satır.
Sana gelemedikçe sona gelirim sandım.
Senin buz gibi kalbindi istediğim,
Çünkü yandım...

Sen bana bakınca kül görüyorsun,
Ben ise kendimde yanan bir ateş…
Bedenim seni arzulama basitliğindeyken
Ruhum göklere eş…
Sevgim yaşantım kadarken
Elvedam nasıl bir ana sığsın.
Ben girdiğim denizleri boğarken
Sen sevginle bile sığsın.
Seni her arzulayışım,
Kaşınan yarayı kaşımak kadar tatlıydı.
Uzaklara gittim,
Çünkü senin yakınını görme sorunun vardı.
Oysa kabahatim de öyle çok değildi,
Sana sevdalanmıştım kazara.
Ne gerek vardı onca çileye, derde, azara?

Yüreğim mangal oldu, her yer dört duvar.
Ey kainat sorarım aşktan öte ne var?
Gittiğim her yere götüreceği senin aşkını.
Cümle alem dinlesin aşkın acı şarkısını.
Gerekirse okullarda öğretilsin aşkın pisliği.
Öğretmen olup binlerce kişiye öğretmek isterdim sensizliği.
Duysunlar çektiğim zulmü, acıyı.
Ders olsun insanlığa,
Öğrensinler aldanışı, batışı...
Herkes battığını der de,
Kim batmış benim kadar derde?
Aldanış nedir bilir misin sen?
Al danış kalbime...

Mart / 2013

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 30.03.2020 16:23:00