Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasta isem derman gerek
Doktor beni savsaklama
Deva için zaman gerek
Hemen beni sav, saklama

Düşünürüm kara kara

Her çiçeğe konup balından tattım
Deli gönlüm seni arar be gülüm
Nice gülistanı kenara attım
Senin kokun beni sarar be gülüm

Sevgisiz bir insan düşünülmez ki

Nere gitsem bunca acı kederle
Dünyadan çıkacak imkanım mı var?
Baş etmem mümkün mü ben bu kaderle
Başımı sokacak mekanım mı var?

Yorgunum bitkinim bakacak fer yok

Elif görse mertek sanır zavallı
Başkasına cahil diyor ukala
Karga görse ördek sanır zavallı
Hem de ona ehil diyor ukala

Bilmediği işe burnunu sokar

Paralansın para diyen, paralansın, paralansın.
Eğitime kara diyen karalansın, karalansın
Zengin oldu çala çala, sokaklarda kala kala
Çok güzel konuşuyormuş, bir kez daha kiralansın.

Bu kendini beğenmişin örnek olur mu sözleri?

Gurbete saldı bizi ne gelir elimizden
Yöreme doyum olmaz kışları bir başkadır
Komları, yaylaları hiç düşmez dilimizden
Yükseklerde uçuşan kuşları bir başkadır………Ozan Mikdati

Gönlümde çap canlıdır yöremin eski hali

Sevgi muhabbeti düstur ederek
Gerçek güzelliği tadar sevenler!
Yalnız Allah için sevgi güderek
Kalbi Hak Hak diye atar sevenler!

Üstünlük taslamaz ırkçılık etmez

Cehalet diz boyu, bir çoğu mennun
Açıp okuyan yok, yazıklar olsun
İşi gücü taklit sanırsın maymun
Geçip okuyan yok yazıklar olsun

Boru gibi yaşar Allah’ın otu

Merhum dedem sağken, çocuktum daha
Ziyarete varan çoktu o zaman
Oturup dinlerdim küçüktüm daha
Dost, arkadaş, yaren çoktu o zaman

TV’miz, PC’miz radyomuz yoktu

İbrahim Coşar diye herkes bilir adını
Bilmeyenler öğrensin, Samsun, Çarşambalıdır
Riyakarlara karşı kullanır sanatını
Ama salih dostlara, sözü Anzer balıdır
Her zaman arar sorar, arkadaştır herkese
İnsanları incitmez kulak verir her sese